Το ντεμπούτο του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ στον πάγκο του Ολυμπιακού δεν συνδυάστηκε με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα απέναντι στον ΟΦΗ, ωστόσο αυτό δε σημαίνει πως ο Βάσκος έπρεπε να εισπράξει έστω και έμμεσα, τη μήνη της εξέδρας από την πρώτη του κιόλας βραδιά στα “ερυθρόλευκα”.
Σκεπτόμενος αν και τι θέλω να γράψω για την κατάσταση του Ολυμπιακού τις τελευταίες μέρες και ειδικότερα μετά το παιχνίδι με τον ΟΦΗ, σκέφτομαι ότι όλη αυτή η εσωστρέφεια που καλλιεργείται, καρποφορεί μόνο και μόνο επειδή έχει αλλάξει η φυσιογνωμία όσων στηρίζουν την ομάδα. Και εξηγούμαι, αφού πρώτα μπουν τα γεγονότα στη σειρά.
Απόλυση Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ
Πρόκειται για την πιο σκληρή απόφαση που έχει κληθεί να λάβει ο Βαγγέλης Μαρινάκης και οι άνθρωποι του. Παρά ταύτα είναι απόλυτα σωστή. Ακόμα κι αν ήρθε στην έσχατη στιγμή από αυτές που το timing μπορούσε να θεωρηθεί καλό.
Γιατί όμως είναι σωστή η απόφαση της διοίκησης παρότι αρκετά αργοπορημένη; Πρώτα απ’ όλα, ο Μεντιλίμπαρ παρήγαγε ένα ποδόσφαιρο που δεν ήταν αρκετό ώστε ο Ολυμπιακός να μπορεί να ανταπεξέλθει με επάρκεια στους ρόλους που υπηρετεί σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Συγκεκριμένα, η αμυντικογενής προσέγγιση και το ασφυκτικό high press του Βάσκου προπονητή ήταν ιδανικό για ματς όπως αυτά με την Άστον Βίλα στα ημιτελικά του Conference League το 2024, διότι δεν άφηνε μια κατά πολύ ποιοτικότερη αντίπαλο να επιτεθεί με άνεση.
Δεν μπορούσε όμως με τίποτα να αποτελέσει το κατάλληλο μοντέλο αντιμετώπισης ομάδων όπως ο Λεβαδειακός ή ο Παναιτωλικός που κατά κανόνα υστερούν σε ποιότητα σε σχέση με την πειραϊκή ομάδα.
Άρα για να μείνει ο Μεντιλίμπαρ θα έπρεπε είτε να αρχίσει να παίζει ποδόσφαιρο κατοχής (δεν υπήρχε η τεχνογνωσία και η διάθεση) στην Ευρώπη είτε να μπει κατά κύριο λόγο πίσω από τη μπάλα και στις συναντήσεις με τις υποδεέστερες από τη δική του ομάδες εντός συνόρων, που είναι κιόλας περισσότερες βάσει προγράμματος.
Εφόσον τίποτα από τα δύο δεν έγινε μέχρι την Τετάρτη, τότε ορθώς ο Βάσκος αποτελεί παρελθόν σε αυτές τις πρώτες εβδομάδες της νέας σεζόν. Γιατί σε αντίθετη περίπτωση ο Ολυμπιακός θα διακινδύνευε πολύ περισσότερα από την πρόκριση στο Champions League, που έχει ήδη χαθεί.
Χορηγοί SportsMadness
Πρόσληψη Ιμανόλ Αλγκουαθίλ
Το αν η πρόσληψη Αλγκουαθίλ είναι η απάντηση στο πρόβλημα της αποχώρησης Μεντιλίμπαρ δεν το ξέρει κανείς. Το σίγουρο βέβαια είναι ότι οι νταμπλούχοι της προπέρσινης αγωνιστικής περιόδου έχουν βρει στον άνθρωπο που κάθεται πλέον στην άκρη του πάγκου τους κάποιον που και πιστεύει το ποδόσφαιρο που τους ταιριάζει και το επιστρατεύει σε κάθε περίσταση, ασχέτως αντιπάλου και διοργάνωσης.
Το ακόμα καλύτερο δε είναι ότι ο Αλγκουαθίλ σε φάση άμυνας ωθεί τους παίκτες να πιέσουν ψηλά και μάλλον στην περίπτωση της νέας του ομάδας τα όρια θα είναι εκείνα που είχε ορίσει ο προκάτοχος του.
Η στάση του κόσμου
Γι’ αυτούς τους λόγους είναι άδικο και απρεπές ο νέος Βάσκος τεχνικός του Ολυμπιακού να ακούει μόλις από τα πρώτα λεπτά της παρθενικής του εμφάνισης στο “Γ. Καραϊσκάκης” όλο το γήπεδο να φωνάζει το όνομα του συμπατριώτη και κοντοχωριανού του, παρότι αυτός σηματοδότησε μια πραγματικά θρυλική περίοδο για τον σύλλογο του Πειραιά.
Πέρα από αδικία και απρέπεια προς το πρόσωπο του Αλγκουαθίλ βέβαια, η ιαχή “Μεντιλίμπαρ οε οε οε” από το κοινό του Ολυμπιακού αποτελεί παράβαση και ενός από τους άγραφους κανόνες του ομαδικού αθλητισμού, που θέλει οποιονδήποτε παίκτη η προπονητή μια ομάδας να μπαίνει κάτω από αυτή ως προσωπικότητα. Όσο μεγάλος κι αν είναι ο μύθος του με τα χρώματα της.
Παρά ταύτα, θέλοντας να δούμε την εικόνα ολόκληρη και όχι μόνο από τη στραβή της πλευρά, οφείλουμε να πούμε ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού επέλεξε απολύτως λογικά να κάνει το παράπονο του, έστω και έμμεσα, στον μοναδικό μέρος που θα ακουγόταν σίγουρα και ξεκάθαρα.



































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































1 comment on “Ολυμπιακός: Η απρέπεια στο πρόσωπο του Αλγκουαθίλ και η παραβίαση ενός προαιώνιου κανόνα του ομαδικού αθλητισμού”