Για τους τρείς μύθους των 2010s, την εποχή που άφησαν πίσω τους, το ξεκίνημα, την μέση και το κοντινό τέλος με τα χρώματα των πατρίδων τους. Με τις αποστολές της Αργεντινής, της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας να ανακοινώνονται και επίσημα, το «The Last Dance» έρχεται στο Παγκόσμιο Κύπελο του 2026.
Φτάσαμε να μετράμε δώδεκα μέρες για την μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.
Η αλήθεια είναι ότι το «Μουντιάλ» πάντα έχει κάποια πρόσωπα συνδεδεμένα μαζί του. Πρόσωπα που είτε δεν τα προλάβαμε εμείς και τα προλάβανε άλλοι (Κρόιφ, Μαραντόνα, Μπεκενμπάουερ, Μπάτζιο), είτε τα προλάβαμε και μας έρχονται στο μυαλό όταν κοιτάμε το χρυσό κύπελο της διοργάνωσης. Τα ονόματα είναι πάρα πολλά. Και για την ακρίβεια, άπειρα. Όχι μόνο για την τωρινή γενιά, αλλά για όλη την ιστορία της διοργάνωσης. Αλλά επειδή θα μιλήσουμε για το σήμερα, θα ήθελα να είμαστε ειλικρινής με τους εαυτούς μας και πάνω από όλα αντικειμενικοί.
Το τρίδυμο Μέσι – Ρονάλντο – Νεϊμάρ, ξεχωρίζει πάνω από όλα τα άλλα ονόματα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλου την τελευταία δεκαετία. Και με διαφορά.
Και για εκατομμύρια φιλάθλους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, είναι η τελευταία φορά που θα δει τις τρεις πιο εμβληματικές μορφές της σύγχρονης εποχής να φορούν τη φανέλα των εθνικών τους ομάδων. Ο τελευταίος μεγάλος χορός των τριών αυτών παιχτών, το «The Last Dance», πλησιάζει.
Και έχω παρατηρήσει ότι πολύς κόσμος δεν το έχει καταλάβει. Δεν το έχει συνειδητοποιήσει.
Ίσως το θέαμα του μεγάλου Κιλιάν Εμπαπέ, οι ντρίμπλες και το τεράστιο στόμα του Βινίσιους, τα γκολ του Χάλαντ και το ταλέντο του Γιαμάλ, να μας έκανε όλους να ξεχάσουμε ότι οι τρείς αυτοί μύθοι υπάρχουν ακόμα και πως τώρα είναι το πραγματικό αντίο τους, τουλάχιστον από τις Εθνικές ομάδες του.
Η δεκαετία του 2010 ανήκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτούς τους τρεις αστέρες. Ο Μέσι μάγεψε με την ποδοσφαιρική του ιδιοφυΐα, μετατρέποντας κάθε επαφή με την μπάλα σε έργο τέχνης. Ένας κοντός μάγος με ένα αριστερό πόδι που άνηκε σε εξωγήινο.
Ο Ρονάλντο ενσάρκωσε την απόλυτη αφοσίωση, το πάθος και την αδιάκοπη αναζήτηση της κορυφής. Η ένταση και το «mentality» του ήταν αυτά που μέχρι και τώρα τον κρατούν ψηλά σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.
Ο Νεϊμάρ έφερε τη χαρά, τη φαντασία και το βραζιλιάνικο «ginga» σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο γινόταν ολοένα και πιο μηχανικό. Με ένα χαμόγελο ενός μικρού παιδιού και με όπλο την απίστευτη χαρισματικότητα του, ξεχώρισε ανάμεσα σε άλλους Βραζιλιάνους της εποχής, με αποτέλεσμα να γίνει ο κορυφαίος στην χώρα του.
Πίσω όμως από τα τρόπαια, τα γκολ και τα ρεκόρ, κρύβονται ιστορίες που άγγιξαν εκατομμύρια ανθρώπους μέσα από τις συμμετοχές τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο Μέσι, το μικρό παιδί από το Ροζάριο που ξεπέρασε προβλήματα ανάπτυξης, έπαιξε με την Εθνική της Αργεντινής για πρώτη φορά το 2005, έφαγε την σκόνη της Γερμανίας στο Μουντιάλ του 2006, του 2010 και του 2014 μαζί και της Γαλλίας του 18χρονου τότε Κιλιάν Εμπαπέ το 2018. Ο “κοντός”, έπρεπε να φτάσει μέχρι τα 35 του χρόνια ώστε να σηκώσει επιτέλους το μεγαλύτερο τρόπαιο της καριέρας του, αυτό που τον πονούσε πιο πολύ μέσα στην καρδιά του. Ως τώρα ο Μέσι κατέγραψε 26 εμφανίσεις με την Αργεντινή, έχοντας 13 γκολ και 8 ασίστ.
Ο Ρονάλντο, που μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες στη Μαδέιρα και μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο επιμονής, ξεκινώντας το 2003 με την Πορτογαλία, ήρθε ο αποκλεισμός από την Γαλλία από το Παγκόσμιο του 2006, η ταπείνωση από την Ισπανία στο Μουντιάλ του 2010, ο αποκλεισμός από τον όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλου του 2014, η ήττα από την Ουρουγουάη το 2018 στην Ρωσία και τέλος ο αποκλεισμός από τα προημιτελικά του Μουντιάλ του 2022 από το Μαρόκο. Με την Πορτογαλία ως τώρα πραγματοποίησε 22 εμφανίσεις, 8 γκολ και 2 ασίστ. Όμως ο Κριστιάνο Ρονάλντο ποτέ δεν πρόκειται να τα παρατήσει, θα ρίξει την τελευταία του σφαίρα στο φετινό Μουντιάλ.
Ο Νεϊμάρ, που κουβάλησε από νεαρή ηλικία τις ελπίδες μιας ποδοσφαιρικής υπερδύναμης, της Βραζιλίας, πέρασε δύσκολα. Δεν συμμετείχε την εφιαλτική βραδιά με την Γερμανία στο Μουντιάλ του 2014 λόγο τραυματισμού, ενώ το 2018, αποκλείστηκε από το Βέλγιο και το 2022 από την Κροατία. Σε όλη αυτήν την πορεία του, ο Νεϊμάρ πραγματοποίησε 13 εμφανίσεις με την Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελο έχοντας 8 γκολ και 4 ασίστ. Χτυπημένος και με την πιθανότητα να χάσει τον πρώτο αγώνα στην διοργάνωση, ο «πρίγκιπας που δεν έγινε ποτέ βασιλιάς», δίνει αγώνα δρόμου για να βοηθήσει μια ακόμα φορά την χώρα του με σκοπό να γράψει ιστορία.
Επομένως, με τις αποστολές της Αργεντινής, της Πορτογαλίας αλλά και της Βραζιλίας να είναι πλέον επίσημες, στο Μουντιάλ του 2026, τα βλέμματα δεν θα είναι στραμμένα μόνο στο ποιος θα κατακτήσει το τρόπαιο.
Θα είναι στραμμένα σε τρεις θρύλους που σημάδεψαν μια ολόκληρη γενιά.
Παρακάτω οι αποστολές των ομάδων:
Χορηγοί SportsMadness
Αργεντινή:
Τερματοφύλακες: Εμιλιάνο Μαρτίνες (Άστον Βίλα), Χερόνιμο Ρούλι (Άγιαξ), Χουάν Μούσο (Αταλάντα)
Αμυντικοί: Ναουέλ Μολίνα (Ατλέτικο Μαδρίτης), Γκονσάλο Μοντιέλ (Νότιγχαμ Φόρεστ), Κριστιάν Ρομέρο (Τότεναμ), Νικολάς Οταμέντι (Μπενφίκα), Λισάντρο Μαρτίνες (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Λεονάρντο Μπαλέρδι (Μαρσέιγ), Φακούντο Μεδίνα (Μαρσέιγ), Νικολάς Ταγλιαφίκο (Λυών)
Μέσοι:Έντσο Φερνάντες (Τσέλσι), Αλέξις Μακ Άλιστερ (Λίβερπουλ), Ροντρίγκο Ντε Πολ (Ίντερ Μαϊάμι), Λεάντρο Παρέδες (Μπόκα Τζούνιορς), Τζιοβάνι Λο Τσέλσο (Τότεναμ), Εσεκιέλ Παλάσιος (Μπάγερ Λεβερκούζεν), Βαλεντίν Μπάρκο (Μπράιτον), Νικολάς Παζ (Κόμο)
Επιθετικοί: Λιονέλ Μέσι (Ίντερ Μαϊάμι), Τιάγκο Αλμάδα (Ατλέτικο Μαδρίτης), Χουλιάν Άλβαρες (Ατλέτικο Μαδρίτης), Λαουτάρο Μαρτίνες (Ίντερ), Τζουλιάνο Σιμεόνε (Ατλέτικο Μαδρίτης), Νίκο Γκονσάλες (Γιουβέντους), Χοσέ Λόπες (Παλμέιρας)
Πορτογαλία:
Τερματοφύλακες: Ντιόγκο Κόστα (Πόρτο), Ζοσέ Σα (Γούλβς), Ρουί Σίλβα (Σπόρτινγκ), Ρικάρντο Βέιο (Γκεντσλερλιμπιγκί).
Αμυντικοί: Ντιόγκο Νταλότ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ματέους Νούνες (Μάντσεστερ Σίτι), Νέλσον Σεμέδο (Φενερμπαχτσέ), Ζοάο Κανσέλο (Μπαρτσελόνα), Νούνο Μέντες (Παρί Σεν Ζερμέν), Γκονσάλο Ινάσιο (Σπόρτινγκ), Ρενάτο Βέιγκα (Βιγιαρεάλ), Ρούμπεν Ντίας (Μάντσεστερ Σίτι), Τόμας Αραούχο (Μπενφίκα).
Μέσοι: Ρούμπεν Νέβες (Αλ Χιλάλ), Σαμουελ Κόστα (Μαγιόρκα), Ζοάο Νέβες (Παρί Σεν Ζερμέν), Βιτίνια (Παρί ΣενΖερμέν), Μπρούνο Φερνάντες (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μπερνάρντο Σίλβα (Μάντσεστερ Σίτι)
Επιθετικοί: Ζοάο Φέλιξ (Αλ Νάσρ), Φρανσίσκο Τρινκάο (Σπόρτινγκ), Φρανσίσκο Κονσεϊσάο (Γιουβέντους), Πέδρο Νέτο (Τσέλσι), Ραφαέλ Λεάο (Μίλαν), Γκονσάλο Γκέδες (Σοσιεδάδ), Γκονσάλο Ράμος (Παρί Σεν Ζερμέν), Κριστιάνο Ρονάλντο (Αλ Νάσρ)
Βραζιλία:
Τερματοφύλακες: Άλισον (Λίβερπουλ), Έντερσον (Φενέρμπαχτσε), Βέβερτον (Γκρέμιο)
Αμυντικοί: Άλεξ Σάντρο (Φλαμένγκο), Μπρέμερ (Γιουβέντους), Ντανίλο (Φλαμένγκο), Ντόουγκλας Σάντος (Ζενίτ), Γκάμπριελ Μαγκαλιάες (Άρσεναλ), Ιμπάνιες (Αλ Αχλί), Λέο Περέιρα (Φλαμένγκο), Μαρκίνιο (Παρί), Γουέσλεϊ (Ρόμα)
Μέσοι: Μπρούνο Γκιμαράες (Νιούκαστλ), Κασεμίρο (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ντανίλο (Μποταφόγκο), Φαμπίνιο (Αλ Ιτιχάντ), Λούκας Πακετά (Φλαμένγκο)
Επιθετικοί: Έντρικ (Λιόν), Γκάμπριελ Μαρτινέλι (Άρσεναλ), Ίγκορ Τιάγκο (Μπρέντφορντ), Λουίζ Ενρίκε (Ζενίτ), Ματέους Κούνια (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Νεϊμάρ (Σάντος), Ραφίνια (Μπαρτσελόνα), Ράγιαν (Μπόρνμουθ), Βινίσιους (Ρεάλ)
Τέλος, για όσους μεγάλωσαν τη δεκαετία του 2010, κάθε εμφάνιση των τριών αυτών παιχτών θα μοιάζει με μια αναδρομή στα πιο όμορφα ποδοσφαιρικά χρόνια. Και όταν η αυλαία πέσει, το ποδόσφαιρο θα γυρίσει σελίδα.
Καλός ή κακώς.
