Η Γαλλία έμοιαζε ασταμάτητη, όμως η Ισπανία είχε διαφορετική άποψη. Με ψυχή, ποιότητα και απόλυτη κυριαρχία, οι Ίβηρες λύγισαν τους «τρικολόρ» με 2-0 και πανηγύρισαν πανάξια την πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ.
Παρά την εξαιρετική εικόνα που είχε παρουσιάσει η Γαλλία μέχρι τα ημιτελικά του Μουντιάλ, η Ισπανία απέδειξε στο Ντάλας ότι βρίσκεται σε άλλο επίπεδο. Με ώριμη εμφάνιση και απόλυτο έλεγχο του αγώνα, επικράτησε με 2-0 και εξασφάλισε την πρόκρισή της στον μεγάλο τελικό της Κυριακής.
Πάμε επομένως να δούμε τον αγώνα αναλυτικά:
Το ξεκίνημα της αναμέτρησης χαρακτηρίστηκε από ένταση και νευρικότητα, με τις δύο ομάδες να πιέζουν ψηλά και να δυσκολεύουν σημαντικά την ανάπτυξη του αντιπάλου. Τα διαδοχικά κλεψίματα της μπάλας δεν επέτρεψαν σε καμία από τις δύο πλευρές να επιβάλει από νωρίς τον ρυθμό της.
Η πρώτη μεγάλη στιγμή ήρθε στο 20ό λεπτό, όταν ο Ντιν ανέτρεψε τον Γιαμάλ μέσα στην περιοχή στην προσπάθειά του να απομακρύνει τη μπάλα.
Ο διαιτητής υπέδειξε το σημείο του πέναλτι και ο Οϊαρθάμπαλ δεν λάθεψε απέναντι στον Μενιάν, γράφοντας το 1-0 για την Ισπανία. Με αυτό το τέρμα, ο Ισπανός επιθετικός έφτασε τα 30 γκολ σε 60 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Η ομάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε κυριάρχησε στο πρώτο ημίχρονο, περιορίζοντας πλήρως τα επιθετικά ατού της Γαλλίας.
Οι παίκτες του Ντιντιέ Ντεσάν δεν κατάφεραν να βρουν χώρους και να απειλήσουν ουσιαστικά, ενώ τα προβλήματα αυξήθηκαν στο 26′, όταν ο Σαλιμπά αποχώρησε τραυματίας με μυϊκό πρόβλημα, δίνοντας τη θέση του στον Λακρουά.
Μετά το προβάδισμα, η Ισπανία διαχειρίστηκε ιδανικά το παιχνίδι, κρατώντας την κατοχή όταν χρειαζόταν και ελέγχοντας τον ρυθμό, χωρίς όμως να δημιουργήσει άλλη μεγάλη ευκαιρία μέχρι την ανάπαυλα.
Η πρώτη αξιόλογη φάση του δεύτερου μέρους ανήκε και πάλι στους Ίβηρες, με τον Οϊαρθάμπαλ να δοκιμάζει το πόδι του από μακρινή απόσταση, χωρίς επιτυχία.
Στον αντίποδα, ο Ντεσάν επιχείρησε να αλλάξει τις ισορροπίες στον χώρο της μεσαίας γραμμής, περνώντας τον Κονέ αντί του Ραμπιό.
Η Ισπανία βρήκε και δεύτερο γκολ στο 58ο λεπτό.
Ο Ντάνι Όλμο μοίρασε εξαιρετική κάθετη πάσα, κόβοντας την γαλλική άμυνα στα δύο και ο Πέδρο Πόρο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, νικώντας τον Μενιάν για το 2-0.
Το γκολ επιβεβαίωσε την σαφώς αγωνιστική ανωτερότητα των Ισπανών, οι οποίοι είχαν τον απόλυτο έλεγχο τόσο αμυντικά όσο και δημιουργικά.
Ο Λαμίν Γιαμάλ άγγιξε ένα εντυπωσιακό γκολ στο 61ο λεπτό, το οποίο θα μπορούσε να συγκαταλέγεται στα κορυφαία του τουρνουά.
Ωστόσο, η προσπάθειά του δεν καταγράφηκε στον πίνακα των σκόρερ, καθώς στην αρχή της φάσης ο Ισπανός βρισκόταν οριακά σε θέση οφσάιντ, με τον διαιτητή να ακυρώνει το τέρμα.
Η Γαλλία προσπάθησε να αντιδράσει.
Στο 65′ ο Τσουαμενί πήρε την κεφαλιά έπειτα από εκτέλεση κόρνερ του Ολίσε, όμως η μπάλα πέρασε άουτ. Δύο λεπτά αργότερα, ο Εμπαπέ επιχείρησε δυνατό σουτ, το οποίο κόντραρε και κατέληξε ελάχιστα έξω από το δεξί δοκάρι της ισπανικής εστίας.
Οι «τρικολόρ» ανέβασαν τις γραμμές τους και πήραν περισσότερα επιθετικά ρίσκα, ωστόσο η εξαιρετικά οργανωμένη αμυντική λειτουργία της Ισπανίας δεν τους επέτρεψε να δημιουργήσουν καθαρές ευκαιρίες για να επιστρέψουν στο παιχνίδι.
Στα τελευταία λεπτά, η Ισπανία συνέχισε να ψάχνει και τρίτο τέρμα, με τον Φεράν Τόρες να απειλεί με κεφαλιά λίγο μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο.
Από την άλλη πλευρά, η τελευταία αξιόλογη προσπάθεια της Γαλλίας καταγράφηκε στο 89′, όταν ο Εμπαπέ εκτέλεσε φάουλ από πλάγια θέση, στέλνοντας όμως τη μπάλα αρκετά μακριά από την εστία.
Στις καθυστερήσεις, ο Νίκο Γουίλιαμς πραγματοποίησε εντυπωσιακή ατομική ενέργεια, όμως το τελείωμά του από δύσκολη γωνία δεν βρήκε στόχο.
Το τελευταίο σφύριγμα βρήκε την Ισπανία να πανηγυρίζει μια απολύτως δίκαιη πρόκριση στον τελικό, έπειτα από μια εμφάνιση υψηλού επιπέδου απέναντι σε μια Γαλλία που δεν κατάφερε σε κανένα σημείο να βρει τις λύσεις απέναντι στην εξαιρετική τακτική και αμυντική προσέγγιση των Ιβήρων.
Οι συνθέσεις:
Γαλλία (Ντιντιέ Ντεσάμπ): Μενιάν, Κουντέ, Ουπαμεκανό, Σαλιμπά (26’ Λακρουά), Ντιν (73’ Ερναντές), Τσουαμενί, Ραμπιό (46’ Κονέ), Ντεμπελέ, Ολίσε (73’ Σερκί), Μπαρκολά (57’ Ντουέ), Εμπαπέ
Ισπανία (Λουίς Ντε Λα Φουέντε): Σιμόν, Πόρο (84’ Γιορέντε), Κουμπαρσί, Λαπόρτ, Κουκουρέγια, Ρόδρι, Φαμπιάν Ρουίθ (77’ Πέδρι), Γιαμάλ, Όλμο (77’ Μερίνο), Μπαένα (84’ Γουίλιαμς), Οϊαρθάμπαλ (74’ Τόρες)
