Η ποιότητα στο ρόστερ των Γάλλων είναι δεδομένη. Το ίδιο συμβαίνει όμως και με τον εγωισμό του Κιλιάν Εμπαπέ που τα τελευταία χρόνια σκέπαζε το σύνολο του Ντιντιέ Ντεσάμπ, αλλά τώρα φαίνεται να έχει βρει τον μάστορα του.
Η εθνική Γαλλίας είναι μια από αυτές που αναμένεται να δούμε να φτάνουν πολύ μακριά στο επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το οποίο ξεκινά σε περίπου 60 ώρες από τώρα. Κυριότερος λόγος για αυτό είναι η τεράστια ποιότητα της 26αδας των “μπλε” σε όλες τις γραμμές και ειδικότερα στην επίθεση. Εκεί όπου συνυπάρχουν παίκτες όπως ο Ντεμπελέ, ο Ντουέ, ο Τσερκί, ο Ολίσε και ο Εμπαπέ.
Όπως γίνεται αντιληπτό και από τα ονόματα μιλάμε για μια επιθετική γραμμή που είναι ικανή να βάλει περισσότερα γκολ από αυτά που θα δεχθεί σχεδόν από κάθε αντίπαλο που θα αντιμετωπίσει.
Βέβαια, εκεί που υπάρχει το καλό φωλιάζει και το κακό όταν πρόκειται για σύνολα με πολλές σημαντικές προσωπικότητες και η Γαλλία του Ντιντιέ Ντεσάμπ δεν φαίνεται να έχει γλιτώσει από αυτόν τον κανόνα. Αφού έχουν διαμορφωθεί στις τάξεις της δύο τάσεις προσεγγίσεις της μεγάλης διοργάνωσης που πλησιάζει.
Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα έχουμε δει στο γήπεδο, ο Κιλιάν Εμπαπέ είναι αυτός που θέλει να έχει τον τελευταίο λόγο στις περισσότερες προσπάθειες της ομάδας του να σκοράρει. Κάτι που φάνηκε στο τελευταίο φιλικό της ομάδας του πριν από λίγες ώρες με τη Βόρεια Ιρλανδία.
Τα highlights του Γαλλία – Β. Ιρλανδία
Καθώς στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα γκρίνιαξε στον Ντουέ για μια πάσα που δεν του έδωσε ενώ βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση κι έπειτα συνέχισε με μερικές φάσεις που δημιούργησε και εκτέλεσε ο ίδιος, αλλά τις έστειλε όλες είτε στα κορμιά των Βορειοιρλανδών είτε άουτ. Κι αυτό γιατί ήταν όλα προϊόντα κακών αποφάσεων που σκοπό είχαν να φέρουν ένα γκολ όχι από πλάνο αλλά ετσιθελικά.
Κάτι που ήρθε σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα και την αποτελεσματικότητα του Μικαέλ Ολίσε στο παιχνίδι. Διότι ο Γάλλος, ο οποίος δεν μιλά καλά γαλλικά, πέτυχε τρία τέρματα ενάντια στη Βόρεια Ιρλανδία.
Πρώτα, στο 43′, ήταν στην κατάλληλη θέση για να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα εξ επαφής μετά από άστοχο σουτ του Ντεμπελέ. Έπειτα, στο 49′, βρέθηκε ξανά στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή, πήρε το ριμπάουντ από το κόψιμο της κεφαλιάς του Τεό Ερναντέζ και με έναν κεραυνό κέρδισε τον Πιρς Τσαρλς για δεύτερη φορά.
Ενώ η τριάδα των γκολ έκλεισε για τον Ολίσε στο 75′ με το τέρμα σήμα-κατατεθέν του. Πήρε τη μπάλα στο δεξί φτερό της επίθεσης, συνέκλινε κινούμενος παράλληλα με τη μεγάλη περιοχή και σούταρε στέλνοντας τη μπάλα πολύ κοντά στο παραθυράκι του αντίπαλου τερματοφύλακα.
Μέσα από αυτά γίνεται αντιληπτό ότι ο Ντιντιέ Ντεσάμπ θα παρατάξει στο γήπεδο μια ομάδα με δύο πρόσωπα, τα οποία θα πρέπει να βρει τον τρόπο να “συμφιλιώσει” για να μην πέσουν οι Δυτικοευρωπαίοι θύματα μιας έκπληξης αντίστοιχης με εκείνη που βίωσαν στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.
Τότε που όχι μόνο αποκλείστηκαν, αλλά έφτασαν μέχρι και την αυτοκαταστροφή χάρη σε μια κόντρα του Νικολά Ανελκά με τον προπονητή τον “μπλε” τότε, Ρεϊμόντ Ντομενέκ.
