Η αυτοπεποίθηση είναι μεταδοτική. Το ίδιο και η έλλειψη της. Και στα ενενήντα λεπτά του αγώνα στη Νέα Φιλαδέλφεια αποτυπώθηκαν με τον πιο καθαρό τρόπο και οι δύο όψεις της φράσης του Βινς Λομπάρντι. Η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ έδωσαν ένα από τα ματς που θα κρίνουν το φετινό τίτλο αλλά μεταξύ τους υπήρχε μια μεγάλη διαφορά. Οι ποδοσφαιριστές του Νίκολιτς δεν έμοιαζαν ούτε για μια στιγμή να έχουν δεύτερες σκέψεις και το μήνυμα πέρασε εξαρχής στην κιτρινόμαυρη εξέδρα.
Το παιχνίδι με τη Ράγιο Βαγιεκάνο μπορεί να μην έφερε την πρόκριση για την ΑΕΚ, αλλά η εμφάνιση που πραγματοποίησαν οι ποδοσφαιριστές του Μάρκο Νίκολιτς γέμισε το ρεζερβουάρ της εμπιστοσύνης στην πιο κρίσιμη καμπή. Αν μπορείς να επιβληθείς για 60 λεπτά σε μια ομάδα της La Liga τότε μπορείς να το κάνεις απέναντι σε οποιονδήποτε από τους αντιπάλους σου στην ελληνική Superleague. Αν ο αντίπαλος προπονητής παραδέχεται πως η ομάδα του στάθηκε τυχερή παίρνοντας τελικά την πρόκριση τότε το δικό σου ταβάνι έχει λίγο ακόμα που μέχρι τώρα δεν το ‘χεις δει.
Κι από την άλλη, τους τελευταίους δυο μήνες στον ΠΑΟΚ γκρεμίζονται μια σειρά από βεβαιότητες. Η ποιότητα στη δημιουργία, το γεμάτο ρόστερ, η εμπειρία από τη διαχείριση των μεγάλων αγώνων. Ο ΠΑΟΚ πόνταρε στη βοήθεια που θα έπαιρνε στο δεύτερο μέρος από τις επιστροφές σημαντικών ποδοσφαιριστών στην ενδεκάδα του, αλλά διαπίστωσε πως οι νίκες στον αθλητισμό είναι πρώτα απ’ όλα συνήθεια. Κι η ΑΕΚ που κυριάρχησε απέναντι στη Ράγιο Βαγιεκάνο χωρίς τους Γιόβιτς και Μάνταλο, μπορούσε να το επαναλάβει ακριβώς με τις ίδιες συνθήκες.
Υπήρχε βέβαια μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Η ΑΕΚ μπήκε στον αγωνιστικό χώρο για το παιχνίδι της Κυριακής, σε λιγότερο από 72 ώρες μετά τον ευρωπαϊκό προημιτελικό που έδωσε. Το ερώτημα ήταν εύλογο. Θα επιβληθεί με το ρυθμό της ή θα τη νικήσει η κούραση πριν ακόμα από τον αντίπαλό της; Η απάντηση που δόθηκε ήταν ολοκληρωτική με την ΑΕΚ να δέχεται την πρώτη μεγάλη ευκαιρία στην εστία της στο 86ο λεπτό της αναμέτρησης κι ενώ το σκορ ήταν ήδη στο 3-0. Γιατί μπορεί οι παίχτες του ΠΑΟΚ να ήταν πιο φρέσκοι μιας και προέρχονταν από δεκαπενθήμερη διακοπή, αλλά την ίδια ώρα έδειχναν πιο σκουριασμένοι από ποτέ. Μια ομάδα εκτός ρυθμού απέναντι στην ΑΕΚ που τρέφεται από τους συνεχόμενους αγώνες, την πίεση, τις δυσκολίες και τα πρέπει. “Την ομάδα που έχει ρυθμό μην τη φοβάσαι”, κι αυτό αντικατοπτρίστηκε απόλυτα στην αρένα της Νέας Φιλαδέλφειας.
Στο μεθύσι της χαράς που ακολούθησε, ο Μάρκο Νίκολιτς δήλωσε πως οι παίχτες του είναι μια “ομάδα πολεμιστών”. Ξέρει καλά πως σε αυτή την τελική ευθεία οι στιγμές και οι προσωπικές ενέργειες, όπως αυτές που χάρισαν χθες ο Πινέδα και ο Περέιρα, μπορεί να γίνουν καθοριστικές. Η ποδοσφαιρική οξυδέρκεια του Περέιρα ήταν η ανάσα ηρεμίας στο νευρικό πρώτο τέταρτο της ΑΕΚ. Και το εντυπωσιακό πλασέ του Πινέδα το σύνθημα για να ξεκινήσει το πάρτι. Ο Νίκολιτς ποντάρει στα παιχνίδια του μυαλού και θέλει κρατήσει σε εγρήγορση το σύνολο των παιχτών του. Άλλωστε, κάπως έτσι εμφάνισε στην κιτρινόμαυρη ενδεκάδα την τελευταία βδομάδα το Ζίνι, μετατρέποντας τον σε X Factor της ομάδας του. Ένας ποδοσφαιριστής που έμοιαζε να βρίσκεται σχεδόν εκτός του ενεργού ρόστερ και σε τέσσερα μόλις βραδιά άλλαξε τη ροή της επίθεσης για την ομάδα του.
Η Κυριακή του Θωμά είναι η ημέρα της αμφιβολίας. Η μέρα των ανήσυχων, συχνά απροσάρμοστων και ακατανόητων τύπων, που έρχονται να συντρίψουν τις νομοτέλειες του παλιού καιρού. Γιορτάζουν εκείνοι που αναζήτησαν το δικό τους τρόπο για να θεμελιώσουν την πίστη τους σε μια νέα ιδέα. Ένας τέτοιος είναι για το κιτρινόμαυρο σύμπαν και ο Μάρκο Νίκολιτς που ήρθε για να φέρει ένα νέο τρόπο για να καταλαβαίνουμε τα πράγματα.
Με επιμονή στο πλάτος και την πίεση απέναντι στους Ισπανούς της Ράγιο, με τέσσερεις μέσους και κίνηση στο χώρο απέναντι στον ΠΑΟΚ. Μια ομάδα που δεν προσαρμόζεται στον αντίπαλο αλλά στα ζητούμενα του παιχνιδιού και μπορεί να το κάνει με τη συνέπεια του συνόλου που βρίσκεται πολύ περισσότερο από τους 9 μήνες της εποχής Νίκολιτς για την ΑΕΚ. Μια ομάδα που κλείνει το μάτι πως μπορεί να ανταποκριθεί σε όλα τα στυλ ποδοσφαίρου και μάλιστα όταν οι αγώνες συναντούν τα πιο μεγάλα πρέπει μέσα σε μια σεζόν. Ο Μάρκο Νίκολιτς πιθανότατα δεν είχε αμφιβολίες γι αυτό πριν τις τελευταίες δυο αναμετρήσεις της ομάδας του. Τώρα, όμως, μετέδωσε αυτή την αυτοπεποίθηση σε χιλιάδες!
