Χθες πήγα σε έναν αγώνα ποδοσφάιρου σε ερασιτεχνική κατηγορία στο Αντίρριο. Το κλίμα ήταν απίστευτο καθώς είχε καπνογόνα, συνθήματα και πανηγυρισμούς σε κάθε φάση. Το αποτέλεσμα του αγώνα ήταν αυτό που θέλαμε σαν χωριό καθώς σε περίπτωση ήττας ή ισοπαλίας η ομάδα έπεφτε. Δεν θέλω να σχολιάσω το αποτελέσμα και τις φάσεις καθώς θα είναι μεγάλο το άρθρο και χωρίς νόημα. Τις περισσότερες φορές υπάρχει κλίμα στον ελληνικό αθλητισμό σχετικά με νίκες και ήττες που γίνονται και αποκτούν πολύ μεγαλύτερο νόημα από ότι χρειάζεται καθώς στην Ελλάδα υπάρχει το κλίμα “εγώ είμαι ο καλύτερος και όλοι οι άλλοι είναι από κάτω μου”. Υπάρχει σε όλα τα αθλήματα. Μερικές φορές απλώς πρέπει να δούμε τον τοπικό αθλητισμό και να ξεχάσουμε τον φανατισμό που μας βγαίνει στο φουλ για φάσεις και σφυρίγματα. Στα γήπεδα πάμε για να φωνάξουμε και να περάσουμε καλά. Αντίπαλοι είμαστε για 90 λεπτά μόνο.
Η εικόνα εξώφυλλου είναι από το nafpaktianews.gr που έκανε και ζωντανή κάλυψη όλου του αγώνα.
