Με το μεγάλο διπλό της Ελλάδας απέναντι στη Γερμανία να έχει περάσει πια στην ιστορία, αυτό που έχει τώρα σημασία είναι να αντιληφθούμε τον τρόπο που ήρθε, το status του ανθρώπου που πέτυχε το υπερπολύτιμο γκολ και κυριότερα το αν μπορεί αυτή σπουδαία νίκη να έχει συνέχεια άμεσα.
Ξέρουμε ότι έχετε πήξει στο “γαλανόλευκο” content από κάθε πηγή ενημέρωσης που εμπιστεύεσαι και ειδικότερα από εμάς, που αυτή τη στιγμή η αρχική μας σελίδα περιλαμβάνει μόνο Ελλάδα. Υποσχόμαστε όμως ότι αυτό είναι το τελευταίο κείμενο που θα διαβάσετε από εμάς για το ιστορικό διπλό στη Γερμανία.
Ας αφήσουμε όμως την απολογία κι ας γυρίσουμε στα γεγονότα. Εκεί που ξεχωρίζει η ολοκληρωτική προσέγγιση με την οποία η Εθνική Ομάδα αντιμετώπισε τη “Nationalmannschaft” στο Άουγκσμπουργκ.
Γιατί ήταν ολοκληρωτική η προσέγγιση; Η απάντηση είναι επειδή ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι ποδοσφαιριστές του εμφάνισαν στη “WWK Arena” ένα πλάνο που ισορρόπησε αριστοτεχνικά ανάμεσα στην πολύ συμπαγή άμυνα και το θάρρος όταν η κούραση επηρέασε τους Γερμανούς.
Αυτό το θάρρος ήταν μάλιστα που γέννησε και το γκολ, το οποίο μπήκε μετά από δύο κόντρες στο σουτ του Δημήτρη Κουρμπέλη λες και η τύχη μας χρωστούσε κάτι από την αμέσως προηγούμενη φάση που ο Ιωαννίδης είχε τεράστια ευκαιρία να σκοράρει αλλά χτύπησε τη μπάλα με τη φτέρνα στέλνοντας τη άουτ.
Ο Κουρμπέλης ήταν λοιπόν ο χρυσός σκόρερ και κάπως έτσι ήρθε μια δικαίωση του ίδιου και της γενιάς του που τον τελευταίο 1.5 χρόνο απαξιώθηκε στον απόλυτο βαθμό χάρη στο ατελείωτο ταλέντο των μικρών σαν να μην ήταν εκείνη που πέτυχε το διπλό στην Αγγλία ή που στήριξε την Εθνική όταν αυτή έφευγε από την εποχή των Μανωλά – Παπασταθόπουλου και πήγαινε στο πουθενά.
Χορηγοί SportsMadness
Για να πούμε βέβαια και του στραβού το δίκιο, το κράξιμο ιδιαίτερα στο πρόσωπο του Κουρμπέλη σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν άδικο. Αφού και ο ίδιος εμφανιζόταν κατώτερος των περιστάσεων σε πολλά από τα παιχνίδια του με το εθνόσημο.
Αυτό που έχει σημασία βέβαια είναι ότι τώρα ήταν και απέναντι στη Σερβία και ενάντια στη Γερμανία αντάξιος της ευθύνης του κάνοντας μάλιστα και αυτό το κάτι παραπάνω που έφερε ένα ανεπανάληπτο αποτέλεσμα, το οποίο θα αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη αξία αν έχει και συνέχεια.
Κι αυτή τη φορά είναι μεγάλη η ευκαιρία. Υπάρχει το ταλέντο, υπάρχει το momentum και κυριότερα οι επόμενοι αγώνες με Γερμανία και Ολλανδία έρχονται σε τέσσερεις μέρες και όχι σε ένα μήνα, όπως παραδείγματος χάρη συνέβη στα ματς με την Αγγλία.
Κι αν κάπου εδώ το ηθικό σας ψηλώνει και η υπερβολή γίνεται φίλη σας, παρακαλώ να θυμηθείτε ότι το Nations League φανερώνει πράγματα αλλά δεν κρίνει αμετάκλητα τίποτα. Αυτό θα σας είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε περίπτωση ανεπιτυχών αποτελεσμάτων στα επόμενα ματς.
