Το κατάμαυρο 2026, η μοναδική γιορτή για τα εκατό χρόνια και το βράδυ που πάντα θα γυρνούν οι ΠΑΟΚτσηδες για να ανανεώνουν την πίστη τους που κάποιες φορές μπορεί να φαίνεται πως σιγοσβήνει.
Αν έλεγαν στους φίλους του ΠΑΟΚ να φανταστούν πως θα ήταν η χρονιά του εορτασμού των εκατό ετών του “Δικεφάλου” στην πιο άσχημη εκδοχή της, ακόμα κι αν η απάντηση δινόταν από τον πιο απαισιόδοξο ΠΑΟΚτση μάλλον δεν θα μπορούσε σκεφτεί όλα όσα έχουν συμβεί στην πραγματικότητα στους “ασπρόμαυρους” της Θεσσαλονίκης.
Πρώτα, η τραγωδία στη Ρουμανία με τα εφτά παιδιά που πήγαιναν στη Λυών, αλλά χάθηκαν στον πιο δύσκολο δρόμο της Ευρώπης και έβαψαν με το πιο σκοτεινό μαύρο που υπάρχει ότι θα συνέβαινε μετά.
Έπειτα ο Κλεομένης, ο 20χρονος που λίγα χρόνια πριν συμμετείχε στις καμπάνιες του σχολείου του για τον Άλκη και τώρα ήταν στη θέση του με πολύ περισσότερες ευθύνες από τον άτυχο οπαδό του Άρη για αυτό που του συνέβη.
Μετά ο Μιρτσέα Λουτσέσκου που κατέρρευσε στις προπονήσεις της εθνικής Ρουμανίας και τελικά έφυγε από στις 7 Απριλίου στρίβοντας το μαχαίρι λίγο πιο βαθιά στην πληγή πρώτα του Ραζβάν Λουτσέσκου κι έπειτα ολοκλήρου του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Την παραμονή των γενεθλίων η ΑΕΚ, η οποία καβάλα στο άλογο της ευρωπαϊκής της καταξίωσης πέρασε πάνω από τον λαβωμένο ΠΑΟΚ με 3-0 και με μια εμφάνιση ικανή να βγάλει νοκ άουτ τους “Θεσσαλονικείς” απ’ το κυνήγι του πρωταθλήματος λόγω και της διαφοράς των οκτώ βαθμών.
Και τώρα ο ΟΦΗ, που πήγε στο Βόλο ορκισμένος να επικρατήσει και κατάφερε να στεφθεί Κυπελλούχος Ελλάδας παρότι ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε και πίεσε όσο μπορούσε για να κερδίσει.
Μοναδική γιορτή παραμένει η φιέστα των γενεθλίων το βράδυ της 20ης Απριλίου. Και εκεί βέβαια δεν υπήρχε κάποια σχέση με τον οργανισμό πέρα από τα τρόπαια της ομάδας που παρατάχθηκαν στην Αριστοτέλους και μια επίσκεψη του Ραζβάν Λουτσέσκου.
Παίκτες πουθενά. Μόνο κόσμος να τραγουδά για τη μεγάλη του καψούρα και να δίνει κουράγιο στον εαυτό του αλλά και σε εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τη δική του χαρά.
Το αν θα εμφανιστούν στο τέλος και πάλι ως θριαμβευτές, όπως συχνά συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, κανείς δε μπορεί να το ξέρει. Κάνεις όμως δεν μπορεί να τους ξεγράψει. Άλλωστε ήταν περίπου αυτοί που το Μάιο του 2024 έφυγαν με το διπλό από το “Κ. Βικελίδης” και σήκωσαν το πρωτάθλημα έχοντας τότε ανατρέψει διαφορά μεγαλύτερη από τη σημερινή τους από την κορυφή.
