Γράφει ο Γιάννης Κανόνης
Ο Ολυμπιακός ήταν καταιγιστικός κόντρα στην Μονακό και προ ολίγων ωρών, έγινε η πρώτη ομάδα που «τσέκαρε» το εισιτήριό της για το μεγαλύτερο μπασκετικό ραντεβού της χρονιάς στο ΟΑΚΑ.
Εκεί, θα πρέπει πρώτα να περάσει τον «σκόπελο» της Φενερμπαχτσέ (προηγείται 2-0 στην σειρά απέναντι στην Ζαλγκίρις) για να βρεθεί στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και να καταφέρει κάτι που επί 4 συναπτά έτη πάλευε σκληρά, αλλά χωρίς επιτυχία, να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο.
Η χρονιά του Ολυμπιακού
Οι Πειραιώτες διανύουν μία καταπληκτική σεζόν, έχοντας φορμαρισμένους και υγιείς (πολύ σημαντικό το δεύτερο) όλους τους παίκτες τους, έναν Ντόρσει ο οποίος φαίνεται να έχει «άστρο», έναν Βεζένκοφ σταθερό και συνεπή, αλλά και λύσεις από τον πάγκο όπως ο Κόρι Τζόσεφ και ο Άλεκ Πίτερς. Ειδικότερα, πέτυχαν ρεκόρ 26 νικών στην Ευρωλίγκα, με μόλις 11 ήττες (!) και κατέκτησαν την 1η θέση της κανονικής διάρκειας για 3η φορά μέσα σε 4 χρόνια. Η αρμάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έδειξε χαρακτήρα και μέταλλο νικητή σε όποια έδρα και πρόκληση βρήκε μπροστά της και μπήκε στα πλέι οφ από το «ρετιρέ» του βαθμολογικού πίνακα, παίζοντας εντυπωσιακό μπάσκετ.
Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς!
Υπήρξε έντονη παραφιλολογία για την περίφημη «κατάρα» της πρώτης θέσης, μία θεωρία συνομωσίας που θέλει τον πρώτο στην regular season να μην κατακτά ποτέ το τρόπαιο όσα χρόνια η Euroleague διεξάγεται με την μορφή του Final Four. Ο Γ. Μπαρτζώκας δήλωσε επανειλημμένως σε συνεντεύξεις τύπου πως δεν πιστεύει σε «κατάρες» και εν τέλει δικαιώθηκε (σε πρώτη φάση). Η 1η θέση, έφερε τον Ολυμπιακό αντιμέτωπο με μία Μονακό των αμέτρητων προβλημάτων, που ήρθε στο Φάληρο με μόλις 8 παίκτες. Μία ομάδα που μέχρι 4 μέρες πριν τα play off δεν ήξερε αν θα συνεχίσει να υφίσταται. Εκμεταλλευόμενη το γεγονός αυτό, αλλά και το «διαστημικό» ομαδικό μπάσκετ έκανε 3 σερί νίκες κόντρα στους Μονεγάσκους μέσα σε αποθέωση στο ΣΕΦ, υπό το βλέμμα του Γιάννη (Αντετοκούμπο), του Νόλε και του Κάιλ Κούζμα, οι οποίοι εκστασιάστηκαν με την ατμόσφαιρα.
Το «κλειδί» του 3-0
Στην χθεσινή αναμέτρηση, όπως και στο παιχνίδι της προηγούμενης Τρίτης στο Φάληρο, είδαμε την Μονακό να προσπαθεί να επιστρέψει στο ματς με δικά της μικρά σερί. Μάλιστα, απόδειξη αποτελεί το χθεσινό +29 που έγινε +12 για τον Ολυμπιακό μέσα σε περίπου 12 λεπτά. Είδαμε όμως ότι ο Ολυμπιακός βρήκε λύσεις από την περιφέρεια όταν χρειάστηκε, ενώ είδαμε πως οι παίκτες των Πειραιωτών παρουσιάστηκαν πνευματικά έτοιμοι, είχαν καθαρό μυαλό και ψυχραιμία και «πάτησαν το γκάζι» εκεί που έπρεπε ώστε να μην μπουν σε…«μπελάδες» και χρειαστούν 4ο και 5ο παιχνίδι για να βρεθούν στο Final Four.
Ο δρόμος για το «όνειρο»
Η είσοδος στο F4 αποτελεί την απόλυτη δικαίωση για τη φιλοσοφία του προπονητή. Ο Ολυμπιακός, φέτος, δεν πηγαίνει στο Final Four ως “guest”, αλλά ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές του τίτλου, έχοντας το momentum και την εμπειρία των προηγούμενων ετών. Ας μην γελιόμαστε, όμως, ο δρόμος για το τρόπαιο είναι μακρύς και δύσβατος ακόμα, θα πρέπει να ξεπεράσουν το εμπόδιο της Φενέρ και στον τελικό κατά πάσα πιθανότητα να κοιτάξουν στα μάτια τον «αιώνιο» αντίπαλο, τον Παναθηναϊκό.
Τέλος, σαν σελίδα ελπίζουμε όλοι σε έναν ελληνικό «εμφύλιο» στον τελικό, αλλά όπως και να έχει βλέπουμε το ελληνικό μπάσκετ να ανεβαίνει ραγδαία τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο με τους «αιωνίους», αλλά και με την παρουσία των 2 «δικεφάλων» στην τελική φάση των αντίστοιχων διοργανώσεων.
