Αυτό ήταν. Το Μουντιάλ των ΗΠΑ, του Μεξικού και του Καναδά πέρασε στην ιστορία με την Ισπανία του Λουίς ντε λα Φουέντε να σκαρφαλώνει στο Έβερεστ του Παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Οι Ίβηρες μάλιστα τα κατάφεραν αφήνοντας ανεξίτηλο το σημάδι τους τόσο στην ιστορία των Μουντιάλ όσο και σε αυτή του ποδοσφαίρου εν γένει.
Η λήξη του τελικού του 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου αποτελεί την πραγματικότητα υπό την οποία λαμβάνουν χώρα οι εξελίξεις από εδώ και στο εξής. Η Ισπανία είναι η νέα πρωταθλήτρια κόσμου επιστρέφοντας στο θρόνο για πρώτη φορά μετά το 2010 και το χρυσό γκολ του Αντρές Ινιέστα στο 116ο λεπτό εκείνου του παιχνιδιού.
Αυτή τη φορά ήταν ο Φεράν Τόρες εκείνος που έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα στο 106ο λεπτό ρίχνοντας το τείχος που είχε χτίσει με τις αποκρούσεις του ο Εμιλιάνο Μαρτίνεζ.
Η επικράτηση αυτή καθιστά τη “ρόχα” την πρώτη εθνική ομάδα στην ιστορία του ποδοσφαίρου που μένει αήττητη για 38 συνεχόμενα παιχνίδια (29 νίκες & 9 ισοπαλίες) και την ένατη που ολοκληρώνει τη διαδρομή της δίχως να χάσει ούτε ένα ματς.
Το σπουδαιότερο όμως είναι μάλλον το γεγονός ότι οι παίκτες του Λουίς Ντε Λα Φουέντε έφτασαν στην πιο ψηλή κορυφή που συναντάται στο ποδόσφαιρο έχοντας δεχθεί μόλις ένα γκολ από τον Ντε Κετελάρε.
Έτσι, η Ισπανία είναι πέρα από η καλύτερη ομάδα του FIFA World Cup 2026 και η καλύτερη άμυνα στην ιστορία των Μουντιάλ παρά το γεγονός πως ο νεαρός επιθετικός από το Βέλγιο έβαλε ένα βραχύβιο τέλος στην απαραβίαστη εστία της.
Αν μη τι άλλο σπουδαία διαδρομή από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των Ιβήρων, που πλέον πρέπει να ψάχνει για κουρεία και τατουατζίδικα προκειμένου μερικά από τα μέλη τους να πραγματοποιήσουν τις τρελές υποσχέσεις που έδωσαν για την περίπτωση που το ξημέρωμα της 20ης Ιουλίου τους έβρισκε Παγκόσμιους Πρωταθλητές.
