Η Ισπανία αντιμετωπίζει σε λίγη ώρα το Βέλγιο για τον δεύτερο προημιτελικό του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το παιχνίδι θα είναι ντέρμπι, αλλά η χώρα της Ιβηρικής δεν θα ήταν παράτολμο να πιστεύει ότι θα είναι και στον επόμενο γύρο του τουρνουά. Ο λόγος; Η άφθονη ποιότητα της.
Οι καλές ομάδες στο Παγκόσμιο Κύπελλο που τρέχει δεν είναι πολλές. Αυτές που ξεχωρίζουν όμως, το κάνουν για τα καλά. Η Γαλλία του Εμπαπέ και η Αγγλία του Κέιν είναι δύο τέτοια παραδείγματα.
Καμιά τους βέβαια δεν είναι σαν την Ισπανία του Λουίς Ντε Λα Φουέντε. Η “ρόχα” δε φέρει τη σφραγίδα ενός προσώπου, αλλά χαρακτηρίζεται από την πολύ καλή απόδοση των παγκόσμιας κλάσης ποδοσφαιριστών που την εκπροσωπούν.
Ουνάι Σιμόν
Ο Ουνάι Σιμόν κράτησε το μηδέν και με την Πορτογαλία και έγινε ο πρώτος που το καταφέρνει σε 6 συνεχόμενα παιχνίδια Μουντιάλ. Παράλληλα μεγάλωσε κι άλλο το ρεκόρ που πέτυχε στο παιχνίδι με την Αυστρία και αφορά τα συνεχόμενα λεπτά με την εστία του ανέπαφη στη διοργάνωση, που πλέον φτάνουν τα 609.
Μαρκ Κουκουρέγια – Πάου Κουμπαρσί
Στην επόμενη γραμμή άμυνας, πέραν του ότι όλοι έχουν συμβάλλει στα συνεχόμενα clean sheet, μπορούμε να σταθούμε στον Μαρκ Κουκουρέγια με τις δύο ασίστ στο ματς με την Αυστρία αλλά και στον Πάου Κουμπαρσί που αποτελεί μια δικλείδα ασφαλείας για το build up των Ιβήρων ευστοχώντας σε 432 από τις 439 πάσες (96%) που έχει επιχειρήσει.
Ρόδρι
Πολλές από αυτές αποδεκτή είχαν τον Ρόδρι, ο οποίος δείχνει σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο να έχει επιστρέψει στα στάνταρ απόδοσης που έπιανε πριν τον σοβαρό τραυματισμό του. Με λίγα λόγια είναι ξανά το απόλυτο κομπιούτερ που είχαμε συνηθίσει. Κάτι που φαίνεται από το μέσο όρο μεταβιβάσεων του ανά παιχνίδι, που ξεπερνά τις 100.
Λαμίν Γιαμάλ
Όλες μπροστά ή δίπλα του. Με αποδέκτες τον πολύ κινητικό Πέδρι, τον Μπαένα και τον τραυματισμένο αλλά ασταμάτητο Γιαμάλ. Τον παίκτη με τις περισσότερες ντρίμπλες στο φετινό Μουντιάλ (17) και ταυτόχρονα την εγγύηση ότι η Ισπανία θα κερδίσει όταν αυτός βρίσκεται στο γήπεδο από την αρχή ενός αγώνα. Στατιστικό ή μάλλον κανόνας που δεν έχει βρει ακόμα την εξαίρεση του σε μεγάλο τουρνουά (10 φορές βασικός – 10 επικρατήσεις οι Ίβηρες).
Μικέλ Οριανθάμπαλ
Για να έρθουν βέβαια αυτές οι νίκες και να έχουν ουσία οι τόσες ντρίμπλες δεν χρειάζεται η συμβολή ενός ακόμα ποδοσφαιριστή. Του Μικέλ Οριανθάμπαλ. Τον πιο αντιστάρ σέντερ φορ στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, ο οποίος ξεκίνησε το τουρνουά χωρίς να ακουμπήσει για μισή ώρα τη μπάλα και πλέον πάει στον έκτο του αγώνα έχοντας στο τουρνουά έχοντας πετύχει 4 γκολ και έχοντας δώσει και μια ασίστ.
Γι’ αυτούς τους λόγους και για το γεγονός πως ο αγώνας των 16 με την Πορτογαλία έληξε νικηφόρα, όπως το 2010, το σύνολο του Λουίς ντε λα Φουέντε δικαιούται να πιστεύει ότι στον τελικό του “MetLife” θα πάρει το τρόπαιο και θα σπάσει το ρεκόρ με το μεγαλύτερο αήττητο στην ιστορία των εθνικών ομάδων ολοκληρώνοντας τον 38ο αγώνα της δίχως ήττα.
