Το όνειρο που έχτισε από νωρίς, οι ρόλοι που έδωσαν τη θέση τους στην προσωπικότητα και το ιστορικό επίτευγμα που σημειώθηκε στο “Πανθεσσαλικό”.
Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ο Χρήστος Κόντης πήγε στην Κρήτη για να αναλάβει τον ΟΦΗ ήταν τέτοια η κατάσταση των “Κρητικών” που λίγοι μπορούσαν να πιστέψουν ότι θα παλέψουν για κάτι περισσότερο από την παραμονή.
Ο ίδιος βέβαια δεν σταμάτησε ποτέ να πιστεύει στον εαυτό του και γρήγορα έκανε και τους παίκτες του να πιστέψουν σε εκείνον, με αποτέλεσμα να αποδίδουν όλο και καλύτερα στο γήπεδο.
Μάλιστα έφτασαν σε σημείο τέτοιο που πήραν την πρόκριση για τα ημιτελικά με νίκη στην “Allwyn Arena” απέναντι στην ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς και έδειξαν σε όλους τι είναι ικανοί να πετύχουν όταν νιώθουν καλά.
Ακολούθησαν οι οι δύο ημιτελικοί και το παιχνίδι πρωταθλήματος με τον Λεβαδειακό. Δύο νίκες και μία ισοπαλία σε τρία ματς και άνοδος ακατάπαυστη και ραγδαία.
Ο Κόντης πλέον φώναζε όπου στεκόταν κι όπου βρισκόταν ότι ο ΟΦΗ πάει να πάρει το Κύπελλο στο Βόλο εκφράζοντας την πεποίθηση του δίχως απολύτως καμία συστολή.
Έτσι παρέταξε και την ομάδα του. Όλοι πάτησαν στο χορτάρι του “Πανθεσσαλικού” θέλοντας να είναι οι επόμενοι Κυπελλούχοι Ελλάδας και πάλεψαν πολύ για αυτό.
Απάντησαν με τον Φούντα όταν ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με τον Μιχαηλίδη, πήραν προβάδισμα με τον Νους που για μια ακόμα προσωποποίησε την τρέλα και το πάθος που χρειάζεται μια υπέρβαση για να επιτευχθεί, είδαν τον διαιτητή να δίνει 15 λεπτά καθυστερήσεις και ισοφαρίστηκαν από τον Γερεμέγιεφ στο 90+7′. Κι όμως δε λύγισαν. Πήραν μια βαθιά ανάσα και επιτέθηκαν ξανά στην παράταση.
Ο Σενγκέλια υποδέχθηκε τη μπάλα μέσα στην περιοχή, ο Χατσίδης άργησε να τον μαρκάρει κι έφαγε την τρίπλα κόβοντας της μπάλα με το χέρι. Αυτό ήταν. Βρέθηκε αυτός που λύγισε. Το μόνο που χρειαζόταν τώρα ήταν ο εκτελεστής του πέναλτι να μη λαθέψει και ο Ισέκα έκανε ακριβώς αυτό. Έστειλε τη μπάλα του Τσιφτσή και έκανε το 2-3.
Ο Χρήστος Κόντης είχε μόλις καταφέρει αυτό που όλοι τον περνούσαν για τρελό όταν το έλεγε. Είχε ολοκληρώσει την πρώτη του σεζόν ως “κανονικός” προπονητής σε αξιόλογη ομάδα με τρόπαιο.
Κάπως έτσι ο συνεργάτης του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ο στρατιώτης του Παναθηναϊκού με τις δύο θητείες ως υπηρεσιακός έγινε πια ο Χρήστος Κοντής, ο οποίος από εδώ και εξής κινείται στο χώρο της προπονητικής ως αυτόνομη οντότητα και αξιώνοντας πολύ περισσότερα απ’ ότι στο παρελθόν.
Για την ιστορία, ο Κόντης χάρη στο τρόπαιο που κατέκτησε χθες και σε αυτό που πήρε και πάλι στο “Πανθεσσαλικό” με τον Παναθηναϊκό το 2024 έγινε ο δεύτερος προπονητής στα χρονικά του επαγγελματικού ποδοσφαίρου που κατακτά το συγκεκριμένο τρόπαιο με δυο ομάδες και ο τρίτος συνολικά που το καταφέρνει. Με τους άλλους δύο να είναι οι Θεμιστοκλής Ασδέρης με τα χρώματα της ΑΕΚ (1931) και του Ολυμπιακού (1947) και ο Λάκης Πετρόπουλος που το επανέλαβε ως προπονητής του Παναθηναϊκού (1969, 1982) και του Ολυμπιακού (1973).
