Το όνομα της Μαριέλ Γκοϊτσέλ (Marielle Goitschel) είναι συνυφασμένο με τη χρυσή εποχή του γαλλικού σκι. Μια αθλήτρια-θρύλος, με δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και πολλούς παγκόσμιους τίτλους.
Ωστόσο, η ιστορία της δεν έμεινε μόνο στις πλαγιές, αλλά σημαδεύτηκε από μια δικαστική και ηθική μάχη που κράτησε τρεις δεκαετίες.Η ιστορία ξεκινά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκι του 1966 στο Πορτίγιο της Χιλής. Η Γκοϊτσέλ τερμάτισε δεύτερη στην ελεύθερη κατάβαση, παίρνοντας το ασημένιο μετάλλιο. Το χρυσό κατέκτησε η Αυστριακή Έρικα Σίνεγκερ (Erika Schinegger).
Λίγο πριν όμως από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, οι νέες ιατρικές εξετάσεις (τεστ φύλου) που καθιερώθηκαν αποκάλυψαν ότι η Σίνεγκερ ήταν διεμφυλική (είχε εσωτερικά ανδρικά όργανα). Η Σίνεγκερ αποσύρθηκε, υποβλήθηκε σε επεμβάσεις και συνέχισε τη ζωή του ως Έρικ Σίνεγκερ.
Παρά την αποκάλυψη, η Διεθνής Ομοσπονδία Σκι (FIS) δεν προχώρησε άμεσα στην ανακατανομή των μεταλλίων του 1966. Για τριάντα χρόνια, η Μαριέλ Γκοϊτσέλ παρέμενε στα χαρτιά “δεύτερη”, παρόλο που η νικήτρια είχε ακυρωθεί ουσιαστικά από τη φύση και τους κανονισμούς της εποχής.
Η δικαίωση ήρθε τελικά 30 ολόκληρα χρόνια μετά , στις 20 Δεκεμβρίου του 1996. Σε μια συγκινητική και σπάνια κίνηση αθλητικής αναγνώρισης ο Έρικ Σίνεγκερ παρέδωσε οικειοθελώς το χρυσό μετάλλιο στην Γκοϊτσέλ. Η FIS αναγνώρισε επίσημα τη Γαλλίδα ως την πραγματική παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1966.
Η περίπτωση της Γκοϊτσέλ δεν ήταν μόνο μια τυπική αλλαγή στα αρχεία. Ήταν μια υπόθεση που άνοιξε τη συζήτηση για:
•Τα τεστ φύλου στον αθλητισμό: Πόσο δίκαια και απαραίτητα είναι.
•Την αθλητική ηθική: Η κίνηση του Σίνεγκερ να δώσει το μετάλλιο θεωρήθηκε πράξη εξαιρετικής γενναιοδωρίας και ειλικρίνειας.
•Την επιμονή: Η Γκοϊτσέλ δεν σταμάτησε ποτέ να διεκδικεί αυτό που κέρδισε με την αξία της στο βουνό.
Σήμερα, η Μαριέλ Γκοϊτσέλ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες αθλήτριες όλων των εποχών, όχι μόνο για το ταλέντο της, αλλά και για την αξιοπρέπεια με την οποία διαχειρίστηκε μια από τις πιο περίεργες υποθέσεις στην ιστορία των Χειμερινών Αγώνων.
Το μετάλλιο επέστρεψε εκεί που ανήκε, αλλά η ιστορία που το συνοδεύει είναι “πιο πολύτιμη από το χρυσάφι,” λένε συχνά οι Γάλλοι λάτρεις του σκι.
