Η έλευση του στο κιτρινόμαυρο σύμπαν ήταν σχεδόν αθόρυβη. Εκείνη την περίοδο, η ΑΕΚ αναζητούσε τον μέσο αναφοράς που ο Νίκολιτς θα τοποθετούσε στη βάση του ασύμμετρου ρόμβου που εφάρμοζε την περίοδο εκείνη. Κι ο Ραζβάν Μάριν δεν ήταν ο μετρονόμος που έψαχνε η Ένωση. Η απόκτηση του Ρουμάνου μέσου για την ακρίβεια έμοιαζε με κίνηση που αφενός κέρδιζε για την ΑΕΚ χρόνο στη μεταγραφική σκυταλοδρομία του καλοκαιριού και αφετέρου προσέθετε βάθος σε μια μεσαία γραμμή στην οποία πραγματοποιούνταν σημαντικές αλλαγές με την αποχώρηση του Σιμάνσκι και τον παραγκωνισμό του Γιόνσον.
Η είσοδος του στο σύμπαν της ΑΕΚ ήταν εντυπωσιακή. “Κανείς πότε δεν έχει δεύτερη ευκαιρία για να κάνει μια πρώτη καλή εντύπωση” αλλά ο Μάριν πραγματικά ξεχώρισε. Στα λίγα λεπτά που συστήθηκε στο νέο του περιβάλλον στον επαναληπτικό με τη Χάποελ Μπερ Σεβά δημιούργησε υψηλές προσδοκίες που φρόντισε να επιβεβαιώσει στην πορεία. Και στο ματς της μεγάλης πρόκρισης απέναντι στην Άντερλεχτ, σχεδόν ένα μήνα μετά, ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου.
Από εκείνη τη βραδιά και έπειτα άλλαξε και ο δικός του ρόλος στην κιτρινόμαυρη ενδεκάδα. Ο ευέλικτος ρόμβος του πρώτου διμήνου μετασχηματίστηκε σε μια πιο συμβατική διάταξη στην οποία εκείνος με τον Πινέδα αποτελούσαν το δίδυμο της μεσαίας γραμμής. Η διακοπή του Σεπτεμβρίου για τις εθνικές ομάδες έκοψε τη φόρα του και η ορμητική αρχή μετατράπηκε σε ανησυχία μήπως η πρώτη εντύπωση δεν ήταν επαρκής. Το πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ νίκης στις καθυστερήσεις με αντίπαλο την Κηφισιά επανέφερε την αυτοπεποίθηση του Ρουμάνου αλλά η επιστροφή στις καλές εμφανίσεις ήρθε για εκείνον τον Νοέμβριο όταν πλέον είχε αναπτύξει την απαραίτητη χημεία με τον Ορμπελίν Πινέδα. Το γκολ που πέτυχε στη Σαμψούντα με απευθείας εκτέλεση φάουλ ενεργοποίησε την εκτόξευση του.
Ήταν το σημείο καμπής για το Ραζβάν Μάριν ο οποίος από τότε και έπειτα εξελίσσεται σταθερά στον επιδραστικό μέσο που βλέπουμε πλέον στις τέσσερεις γραμμές του γηπέδου. Καταπληκτικός στα κουβαλήματα της μπάλας, υψηλό ποσοστό σε μεγάλο αριθμό πασών προς τα μπρος, ποικιλία στο παιχνίδι με μακρινές και κοντινές μεταβιβάσεις. Ο Ρουμάνος μέσος μπορεί να μην ξεχωρίζει για τη φυσική του δύναμη αλλά θα κάνει στο γήπεδο όλα όσα χρειάζονται για να μοιράσει τις κάρτες σωστά. Ένας ραφιναρισμένος μέσος, ήρεμος αλλά παλαβός, μέσα σε δευτερόλεπτα. Ένας μέσος με εξαιρετική αντίληψη για το παιχνίδι και ικανότητα να χειραγωγεί το χώρο προς όφελός του. “Il regista” που θα έλεγαν και οι Ιταλοί, εκεί οπού πέρασε πέντε από τα πιο παραγωγικά χρόνια της ποδοσφαιρικής του διαδρομής.
Με αντίπαλο το Λεβαδειακό κατέγραψε μια ασίστ και ένα γκολ, φθάνοντας ήδη τα 6 τέρματα και τις 7 τελικές πάσες μέσα στη σεζόν που διανύουμε. Και η συνολική του απόδοση ήρθε να προστεθεί στη σπουδαία βραδιά για εκείνον στο γήπεδο της Τούμπας μια εβδομάδα νωρίτερα. Ή στο παιχνίδι του στις Σέρρες όπου και πάλι μέτρησε γκολ και ασίστ στο δικό του “Άγιο Φεβρουάριο”. Η πραγματικότητα βέβαια λέει πως το 2026 τον βρίσκει με το πόδι πατημένο στο γκάζι με συνεχόμενα παιχνίδια στα οποία περιλαμβάνεται στους κορυφαίους της ΑΕΚ. Αθόρυβος, υποστηρικτικός αλλά σχεδόν πάντα καταλυτικός στο αήττητο σερί της ομάδας του.
Πολλά από τα επιτεύγματα του σχετίζονται με την ικανότητα του στις εκτελέσεις των στημένων φάσεων. Κόρνερ και φάουλ που μετατρέπονται σε αυξανόμενη επιθετική απειλή για την ΑΕΚ με το Μάριν να δίνει την εντύπωση πως το κάνει με την ευκολία που κάποιος χειρίζεται τη μπάλα με τα χέρια. Απέναντι στο Λεβαδειακό μια τέτοια εκτέλεση άνοιξε το σκορ και έφερε το πρώτο φετινό τέρμα του Μουκουντί και το δεύτερο γκολ από κεντρικό αμυντικό της Ένωσης στο πρωτάθλημα.
Δεν είναι μυστικό να πούμε πως η ΑΕΚ ποντάρει πολύ σε αυτές τις καταστάσεις. Η ταυτόχρονη παρουσία των Βάργκα, Γιόβιτς και Μουκουντί, Ρέλβας αποτελεί την κατάλληλη βάση ώστε τα ελεύθερα χτυπήματα του Μάριν να μετατραπούν σε ασίστ. Άλλωστε τα περισσότερα από τα παιχνίδια που ακολουθούν από εδώ και πέρα έχουν το χαρακτηρισμό του ντέρμπι. Και αυτά τα παιχνίδια είναι πάντοτε κλειστά. Κρίνονται σε στιγμές. Ενώ, όταν το παιχνίδι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο στο open play, οι προπονητές αναζητούν περισσότερα “ακούραστα” τέρματα όπως συνέβη και χθες μόλις στο 5ο λεπτό του αγώνα. Πόσο μάλλον όταν απέναντι σου βρίσκεται η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος και το γήπεδο είναι άδειο εξαιτίας μιας τιμωρίας. Με άλλα λόγια, είναι η στιγμή που ο κυνισμός του Νίκολιτς συναντά το αγωνιστικό προφίλ του Ραζβάν Μάριν.
