“Θα νομίζει κανείς ότι είμαστε συμμορία” ισχυρίστηκε κάποια στιγμή στις δηλώσεις του ο Μάρκο Νίκολιτς αναφερόμενος βέβαια στην αντιμετώπιση της ομάδας του από τους διαιτητές. Στην πραγματικότητα, όμως, η συμμορία που βήμα το βήμα χτίζεται φέτος στο κιτρινόμαυρο σύμπαν έχει σφραγίδα αγωνιστική. Κι είναι η υπενθύμιση πως ότι κι αν γίνεται έξω από αυτές, οι ομάδες πάντοτε θα κρίνονται για όσα παρουσιάζουν μέσα στις τέσσερεις γραμμές του γηπέδου.
Η ΑΕΚ του Φεβρουαρίου, αυτή που ολοκλήρωσε τα ντέρμπι με τους δυο βασικούς ανταγωνιστές της στο πρωτάθλημα με ισάριθμες ισοπαλίες και ακόμα περισσότερα “γαμώτο” για δυο νίκες που χάθηκαν στις λεπτομέρειες, μπορεί και πρέπει να συγκρίνεται με τον ίδιο της τον εαυτό. Την εικόνα της όπως αυτή παρουσιάστηκε στα αντίστοιχα παιχνίδια στο τέλος του Οκτωβρίου και οδήγησε σε ισάριθμες ήττες, γκρίνια και αμφισβήτηση του αγωνιστικού σχεδίου του Μάρκο Νίκολιτς. Τότε έμοιαζε να βγαίνει από την κούρσα της κορυφής ενώ σήμερα η ίδια ομάδα επιτρέπει ακόμα και στο ρεαλιστή και μετρημένο προπονητή της να μιλά για πρωταθλητισμό.
Η ισορροπία του τρόμου παραμένει οριακή. Τα παιχνίδια συνεχίζουν να κρίνονται σε στιγμές. Και κανένας δεν αποτυπώνει σε αυτά μια ξεκάθαρη υπέροχη. Αλλά, αυτό αποτελεί ήδη ένα μεγάλο βήμα σε σχέση με το συσχετισμό δύναμης που αποτυπώθηκε μόλις 4 μήνες πριν. Κι ένα ακόμα μεγαλύτερο σε σύγκριση με το συσχετισμό του περασμένου καλοκαιριού. Βήματα σε μια διαρκή πορεία μετάβασης.
Για να φθάσουμε βέβαια εκεί χρειάστηκαν συγκεκριμένες επιλογές και αποφάσεις. Μια στροφή στο ρεαλισμό και σε μια προσέγγιση των παιχνιδιών όπου το βασικό ζητούμενο ήταν η μείωση της απειλής από τον αντίπαλο. Ισχυροποίηση στο αμυντικό τρίτο της ΑΕΚ με λιγότερα ρίσκα στη σύνδεση των γραμμών, περισσότερη συμμετοχή του Στρακόσια στην ανάπτυξη με μεγάλες πάσες από εκείνον για να αποφευχθούν προβλήματα από το αντίπαλο πρες, μείωση του πλάτους της επιθετικής απειλής και μικρότερη συμμετοχή των πλάγιων μπακ στο παιχνίδι της δημιουργίας.
Μετά από επτά μήνες προπονητικής δουλειάς, ο Μάρκο Νίκολιτς αισθάνεται πιο ασφαλής για το επίπεδο των συνεργασιών που μπορούν να προκύψουν στο δικό του επιθετικό τρίτο του γηπέδου, ακόμα κι αν οι στιγμές μειωθούν. Ενώ, η ταυτόχρονη παρουσία στην ενδεκάδα των Γιόβιτς και Βάργκα του παρέχει τις απαραίτητες εγγυήσεις για την ποιότητα των εκτελέσεων όταν αυτές προκύψουν. Γι αυτό μπορεί να καταφεύγει και σε μια διαφορετική διαχείριση των μεγάλων παιχνιδιών. Έλεγχος, ισορροπία, δύναμη, θέληση, προσωπικότητα. Κι όλα αυτά σε μεγαλύτερο βαθμό από πριν. Ένας οδηγός που σήμερα σχηματίζεται για να παρουσιαστεί στα συνεχόμενα ντέρμπι που θα προκύψουν όταν τα playoff ξεκινήσουν.
Με αυτά τα εφόδια η συμμορία του Μάρκο Νίκολιτς παραμένει στην κορυφή της βαθμολογίας και απειλεί τους αντιπάλους της. Γίνεται πιο άγρια και κυνική για να αντέξει. Ξέρει άλλωστε πως όσο παραμένει εκεί θα αυξάνει την αμφιβολία σε εκείνους. Αρκεί να μην παγιδευτεί όπως οι αντίπαλοί της που με τον καιρό έχτισαν τις δικές τους βεβαιότητες οι οποίες σήμερα αμφισβητούνται. Ο Ολυμπιακός πίστεψε πως το ευρωπαϊκό του σχέδιο είναι αρκετό για να τον κάνει πρωταθλητή στην Ελλάδα ακόμα κι όταν η αγωνιστική διαφορά μειώνεται. Ο ΠΑΟΚ άργησε να καταλάβει πως το μικρό ρόστερ θα επιβαρύνει κάποιους σε βαθμό που δε θα είναι πλέον διαχειρίσιμος. Έτσι, είδε το Μεϊτέ να αντέχει λίγο παραπάνω από ένα ημίχρονο στο ντέρμπι κορυφής του πρωταθλήματος.
Και η ΑΕΚ; Η ολοκλήρωση του δύσκολου σιρκουί αγώνων που ξεκίνησε με την είσοδο στο νέο έτος πλέον ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Ήδη, η Ένωση έχει βαθμολογικό προβάδισμα στην ειδική συγκομιδή βαθμών του δεύτερου γύρου. Απομένουν πια 5 στροφές με παιχνίδια στα οποία η Ένωση θα είναι το ξεκάθαρο φαβορί. Αυτά θα διαμορφώσουν την τελική σειρά της εκκίνησης στα playoff αλλά κυρίως θα δοκιμάσουν τις δικές της βεβαιότητες. Την ευκολία του προγράμματος, την ανθεκτικότητα των βασικών διδύμων της ενδεκάδας της στις τρεις γραμμές του άξονα, το βάθος του ρόστερ τώρα που οι απουσίες από τις τιμωρίες θα αυξηθούν.
Ενώ, ταυτόχρονα, θα θέσουν τις προϋποθέσεις για την τελική έκβαση του φετινού πρωταθλήματος. Η επάνοδος στα επίπεδα της φόρμας που είδαμε στο δίμηνο Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου περνά χωρίς αμφιβολία ξανά μέσα από τη βελτίωση της ατομικής κατάστασης ποδοσφαιριστών. Παίχτες όπως ο Ζίνι, ο Περέιρα, ο Ζοάο Μάριο και ο Έλιασον που σήμερα βρίσκονται μακριά από τον πυρήνα της ενδεκάδας, στην πορεία θα απαιτηθεί να αναλάβουν σημαντικές ευθύνες. Και νέοι ήρωες της μιας βραδιάς ίσως χρειαστεί να επιστρατευθούν.
Η απόσταση πάντως από τους ανταγωνιστές της μειώθηκε. Το ντέρμπι με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα επιβεβαίωσε την πεποίθηση που σχηματίστηκε δύο εβδομάδες πριν όταν η ΑΕΚ αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό. Κι ίσως μια νίκη απέναντί τους πια να αρκεί για το προσπέρασμα. Μια νίκη οπως αυτές που θα αναζητήσει η ΑΕΚ στα ντέρμπι των playoff πλέον. Τα τελευταία χρόνια, πάντως, η ελληνική Σουπεριλίγκ θυμίζει πιο συχνά rollercoaster παρά αγώνα ταχύτητας. Κι αν η ΑΕΚ θέλει να συνεχίσει να απειλεί, θα πρέπει να τα βάλει και με τις λακκούβες που φτιάχνουν οι βεβαιότητες.
