Један, два, три, четири. Ένα, Δύο, Τρία, Τέσσερα. Τόσα ήταν τα γκολ της Ένωσης στο αθηναϊκό ντέρμπι με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Επίτευγμα ιστορικό. Η μεγαλύτερη νίκη της ΑΕΚ επί του συγκεκριμένου αντιπάλου της τα τελευταία 86 χρόνια. Η πρώτη φορά που πετυχαίνει 4 γκολ απέναντι στους πράσινους από το μακρινό 1983. Η πρώτη φορά από τη σεζόν 1997-1998 που κερδίζει τον Παναθηναϊκό και τις δύο φορές που τον συναντά στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.
Један, два, три, четири. Ένα, Δύο, Τρία, Τέσσερα. Τόσα ήταν τα τέρματα του Λούκα Γιόβιτς στην αναμέτρηση. Ο Σέρβος επιθετικός έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που πετυχαίνει 4 γκολ σε ντέρμπι μεταξύ των τριών μεγάλων ομάδων της χώρας. Και ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Ένωσης που το καταφέρνει γενικώς σε αγώνα της πρώτης κατηγορίας από το 2000 και το Ντέμη Νικολαΐδης όταν το κατάφερε απέναντι στον Ιωνικό. Πόσο μάλλον όταν όλο αυτό το πέτυχε απέναντι σε μια ομάδα στην οποία ακριβώς 50 ημέρες πριν, στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος, πέτυχε χατ τρικ, οδηγώντας και τότε την Ένωση στη νίκη.
Η χθεσινή βραδιά στο κιτρινόμαυρο σύμπαν ήταν μια βραδιά ρεκόρ. Ιστορικών επιτευγμάτων που θα μνημονεύονται για καιρό. Κατορθώματα που στηρίχθηκαν σε μια μεγάλη τακτική νίκη του Μάρκο Νίκολιτς επί του Μπενίτεθ αλλά κανείς δεν ξέρει αν θα είχαν γίνει πράξη αν ο Λούκα Γιόβιτς δε θύμιζε το βράδυ αυτό τον ποδοσφαιριστή για χάρη του οποίου η Ρεάλ Μαδρίτης ξόδεψε εκατομμύρια ευρώ για να τον κάνει δικό της. Κι αν οι τρεις εκτελέσεις που κατέληξαν σε γκολ και διεύρυναν το αρχικό προβάδισμα δεν είχαν υψηλό βαθμό δυσκολίας, το γκολ με το οποίο έβαλε την ΑΕΚ στη θέση του οδηγού θα αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα από εκείνα που θα μπουν ακόμα κι όταν σταματήσει το ποδόσφαιρο στη μεγάλη του συλλογή για να αποδεικνύουν το ποδοσφαιρικό του μέγεθος.
Η ΑΕΚ πέτυχε μια νίκη αυτοπεποίθησης η οποία επαναφέρει την ηρεμία που κινδύνευσε να χαθεί μετά τα δυο ανεπιτυχή αποτελέσματα στην αρχή της χρονιάς. Και το έκανε με τον πιο επιβλητικό τρόπο που μπορούσε κανείς να σκεφτεί. Η απόλυτη επικράτηση σε ένα ντέρμπι απέναντι σε έναν αντίπαλο που απειλούσε να τη βάλει για τα καλά σε αγωνιστική κρίση.
Για να το πετύχει αυτό βέβαια χρειάστηκε ένα προπονητικό masterclass από το Νίκολιτς. Ο Σέρβος προπονητής που είδε την ομάδα του να απειλείται σημαντικά από τις αντίπαλες επιθέσεις στα τρία προηγούμενα ντέρμπι που έδωσε αποφάσισε να κάνει ένα βήμα μπροστά. Πήρε το ρίσκο να αμυνθεί σε χαμηλά μέτρα και σε στιγμές του πρώτου ημιχρόνου να υποφέρει από το αντίπαλο πρέσσινγκ, αλλά τελικά, έτσι όρισε το ρυθμό της αναμέτρησης. Εξασφάλισε τη μηδενική απειλή στο τέρμα του Στρακόσια και με την ταυτόχρονη παρουσία των δύο καλύτερων του επιθετικών, περίμενε απλά το λάθος που θα του έδινε το αδύναμο αμυντικό δίδυμο του αντιπάλου. Κι αυτό δεν άργησε να έρθει. Για την ακρίβεια χρειάστηκαν λίγο παραπάνω από 14 λεπτά.
Το γρήγορο προβάδισμα επιβεβαίωσε πως αυτό που απαιτούνταν για να έρθει η νίκη ήταν να συνεχιστεί ο αρχικός ρεαλισμός του κιτρινόμαυρου πάγκου. Ο Νίκολιτς έδωσε κατά διαστήματα τη μπάλα στον Παναθηναϊκό αλλά αυτό δεν τον ανησύχησε ιδιαίτερα. Ήξερε πως ακόμα και στις λίγες στιγμές που θα μπορούσε η ομάδα του να δυσκολευτεί, η κερκίδα θα στεκόταν στο πλάι. Οι πράσινοι άλλωστε είναι μια ομάδα μπερδεμένη και ευάλωτη. Σε πίεση. Ένα ακόμη γκολ θα μπορούσε να φέρει την κατάρρευση.
Έτσι κι έγινε. Βέβαια και πάλι χρειάστηκε μια παρέμβαση από τον πάγκο. Η είσοδος του Κοϊτά έφερε επιπλέον ένταση στα μαρκαρίσματα και στόχευση στην αδύναμη αριστερή πλευρά της άμυνας του Παναθηναϊκού. Ο Μαυριτανός μεσοεπιθετικός έγινε αμέσως αισθητός στην άμυνα του Παναθηναϊκού αλλά ο Γιόβιτς ήταν και πάλι ο σκόρερ. Αυτή τη φορά από ένα φάουλ στο οποίο εκμεταλλεύτηκε τη σύγχυση στην αντίπαλη άμυνα. Η αποστολή εξετελέσθη και το μόνο που απέμενε ήταν το τελικό αποτέλεσμα.
Ο Λούκα Γιόβιτς δεν αντιμετώπισε το υπόλοιπο της αναμέτρησης τυπικά. Με κάποιο αίσθημα διεκπεραίωσης όπως ίσως καμιά φορά παραπέμπει το ράθυμο βλέμμα του. Το περασμένο καλοκαίρι ήρθε στο κιτρινόμαυρο σύμπαν για να γίνει ο ηγέτης όχι μόνο της κιτρινόμαυρης επίθεσης αλλά μιας ομάδας τσαλακωμένης που έπρεπε να βγει από την αγωνιστική δίνη και να επιστρέψει στην κορυφή. Κατάφερε σε λίγους μήνες πολλά. Πάρα πολλά. Περισσότερα μάλιστα από όσα περίμεναν ακόμα κι αυτοί που με προσοχή τη σχεδίασαν. Αλλά είδε μέσα σε 4 ημέρες να αμφισβητούνται όλα όσα πέτυχε. Έπρεπε κάπως να απαντήσει. Κι ο νέος βασιλιάς της ΑΕΚ ήταν ο ιδανικός για να το κάνει με τα γκολ του. Μετρώντας στο τέλος με τα δάχτυλα του. Један, два, три, четири
