Το διπλό στα σύνορα της Κίνας, η μοναδικότητα των αγώνων με την ΑΕΚ και η Άρσεναλ που έχει πάει κόντρα στο ρεύμα περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στην Ευρώπη.
Για την ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions League γνωρίζουμε όλοι πάρα πολλά. Δεκάδες τίτλοι και εκατοντάδες γκολ είναι αυτά που έχουν διανθίσει τον δρόμο των “Μαδριλένων” στη διοργάνωση και παράλληλα έχουν χαρίσει στην ομάδα τους το προσωνύμιο της “Βασίλισσας”. Βέβαια εμείς δεν γράφουμε αυτό το κείμενο για να επαινέσουμε λίγο ακόμα την ομάδα που προπονεί σήμερα ο Τσάμπι Αλόνσο, αλλά έχουμε καθίσει μπροστά στην οθόνη και το πληκτρολόγιο μας προκειμένου να να μιλήσουμε για τους λίγους εκείνους συλλόγους που δεν λύγισαν τα πόδια τους από το δέος και μουτζούρωσαν με τις καλές τους εμφανίσεις το σχεδόν τέλειο ρεκόρ της Ρεάλ με τις 112 νίκες απέναντι σε 115 αντιπάλους τους οποίους αντιμετώπισε για πρώτη φορά στην πορεία της στο Champions League.
Η άρνηση της ΑΕΚ να υποκλιθεί στους “galacticos”
Είμαστε στη σεζόν 2002/03 και η ΑΕΚ έχει κληρωθεί στον τρίτο όμιλο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης με τη Γκενκ, τη Ρόμα και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Όλα της τα ματς έληξαν ισόπαλα και έτσι με 6 βαθμούς τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου με αποτέλεσμα να αποχαιρετήσει νωρίς. Ωστόσο αυτό που δεν έφυγε νωρίς και μάλλον δεν θα φύγει και ποτέ από το μυαλό των ΑΕΚτζήδων είναι το μυθικό ζευγάρι των αγώνων της ομάδας τους με τη Ρεάλ, η οποία παρότι παρέταξε στο γήπεδο παίκτες όπως ο Κασίγιας, ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Ζιντάν, ο Γκούτι, ο Ραούλ και ο Ρονάλντο, τελικά δεν κατάφερε ούτε στη Νέα Φιλαδέφεια (3-3) ούτε στο “Santiago Bernabeu” (2-2) να κάνει δική της μια νίκη. Κι αυτό γιατί από τη μια τα μαγικά αγγίγματα του Βασίλη Τσιάρτα και από την άλλη η οξυδέρκεια των Κώστα Κατσουράνη και του Βάλτερ Σεντένο επέτρεψαν στην “Ένωση” να ζήσει δύο ιστορικά βράδια απέναντι στην τότε εν ενεργεία Πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Το “τείχος” του Σεβαλιέ που πυροδότησε τη μουρμούρα στη Μαδρίτη
Συνεχίζοντας και αφού κάνουμε ένα άλμα περίπου 22 ετών και μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων, μεταβαίνουμε στο “Stade Pierre – Mauroy” όπου η Λιλ φιλοξένησε και την “Βασίλισσα”, η οποία και πάλι κρατούσε στα δικά της χέρια το τρόπαιο με τα “μεγάλα αυτιά”. Βέβαια αυτό δεν έδειξε να πτοεί τους “Γάλλους”. Διότι όπως καταμαρτυρά και το υπέρ τους 1-0 που σφράγισε την αναμέτρηση τίποτα δεν κατάφερε να τους πλήξει. Αφού ο Σεβαλιέ πραγματοποίησε μερικές σπουδαίες επεμβάσεις κυρίως στο τελευταίο κομμάτι της συνάντησης και βοήθησε έτσι τα μέγιστα τους συμπαίκτες του να διατηρήσουν το προβάδισμα που τους έδωσε το εύστοχο πέναλτι του Τζόναθαν Ντέιβιντ στο 42ο λεπτό της αναμέτρησης.
Η Άρσεναλ και τα “κανόνια” που βρίσκουν πάντα στόχο
Την τελευταία μας αναφορά στο κλαμπ των “αλύγιστων” αποτελεί η Άρσεναλ, η οποία είναι και η μόνη ομάδα που δεν έχει κερδίσει ποτέ η Ρεάλ στο Champions League. Καθώς σε τέσσερα παιχνίδια, εκ των οποίων όλα ήταν νοκ άουτ, μετράει τρεις νίκες και μια ισοπαλία. Ξεχωρίζει βέβαια το 3-0 με τα δύο έξοχα φάουλ του Ντέκλαν Ράις, όχι μόνο επειδή είναι η πιο πρόσφατη εικόνα μας από το ζευγάρι, αλλά επειδή παρά τις σημαντικές ελλείψεις των “κανονιέρηδων”, μιλάμε για μια καθολική δική τους επικράτηση, που ζευγάρωσε λίγες εβδομάδες αργότερα με μια ακόμα νίκη μέσα στην πρωτεύουσα της Ισπανίας. Για την ιστορία, τα άλλα δύο παιχνίδια μεταξύ Ρεάλ και Άρσεναλ εντοπίζονται στη σεζόν 2005/06 σπουδαία πορεία των “gunners” μέχρι τον τελικό του Παρισιού.
Κλείνοντας τώρα, θα πρέπει να γυρίσουμε και στην αφορμή του κειμένου μας, η οποία δεν είναι άλλη από την ευρεία νίκη της Ρεάλ στο Αλμάτι που ήταν και η πρώτη επίσκεψη ομάδας της League Phase της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στο ανατολικότερο άκρο της ποδοσφαιρικής Ευρώπης. Σε ένα σκηνικό, το οποίο αν και μπορούσε να οδηγήσει σε γκέλα, εντούτοις δεν κατέστη επισφαλές για τους “μερένχες”, που είδαν τον Κιλιάν Εμπαπέ να κάνει σμπαράλια με χατ – τρικ την άμυνα των “Καζάκων” και ταυτόχρονα να χρίζεται έκτος σκόρερ (=Φαν Νιστελρόι) στην ιστορία του Champions League.
Τα σχετικά βίντεο:
