Ο τελευταίος μήνας στο MotoGP είχε εκείνη την κλασική αίσθηση “πριν την καταιγίδα”, οι επίσημες παρουσιάσεις έβαλαν χρώμα και αφήγημα σε κάθε project, οι πρώτες δυνατές ειδήσεις ήρθαν από ιατρικά δελτία και όχι από χρονόμετρα, με το Sepang Shakedown Test στην Sepang International Circuit να κλείνει ως το πρώτο “καθαρό” αγωνιστικό δείγμα.
Το pre-season άνοιξε με έναν πυκνό κύκλο παρουσιάσεων που έδωσε ρυθμό και κυρίως ένα ξεκάθαρο αφήγημα: κάθε ομάδα ήθελε να δείξει από νωρίς “πού στοχεύει” και τι νέο κουβαλάει στο γκαράζ. Η Prima Pramac Yamaha MotoGP ξεκίνησε στις 13 Ιανουαρίου στη Σιένα, με το δίδυμο Toprak Razgatlioglu και Jack Miller να είναι από τις πιο πολυσυζητημένες ιστορίες της χρονιάς. Η Pertamina Enduro VR46 Racing Team ακολούθησε στις 14 Ιανουαρίου στη Ρώμη με τους Fabio Di Giannantonio και Franco Morbidelli και η Aprilia Racing στις 15 Ιανουαρίου στο Μιλάνο με το δίδυμο Jorge Martin και Marco Bezzecchi να έχει προφανές “ταβάνι”, αλλά να μπαίνει στη χρονιά με ερωτήματα λόγω προετοιμασίας. Η Aprilia επιβεβαίωσε ότι ο Martin δεν θα οδηγήσει στο Sepang Test (3–5 Φεβρουαρίου) καθώς συνεχίζει πρόγραμμα αποκατάστασης μετά από επεμβάσεις σε αριστερό σκαφοειδές και δεξιά κλείδα, με τον Lorenzo Savadori να τον αντικαθιστά. Το κρίσιμο εδώ είναι ότι η ομάδα πρέπει να πάρει αποφάσεις set-up και κατεύθυνσης εξέλιξης με λιγότερο input από τον βασικό της αναβάτη, και αυτό στις πρώτες δοκιμές συνήθως “γράφει” κόστος μέσα στη χρονιά. Στις 19 Ιανουαρίου, η Ducati Lenovo Team παρουσίασε τη μοτοσυκλέτα στη Madonna di Campiglio, με επετειακή αισθητική για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της εταιρείας, με νέο χρώμα Matte Rosso Centenario και διπλή λευκή ρίγα που “πατάει” στην ιστορία της μάρκας. Με απλά λόγια, εδώ δεν είδαμε απλώς άλλη μία παραλλαγή κόκκινου, είδαμε μια συνειδητή προσπάθεια να γίνει η σεζόν και επικοινωνιακά “στρογγυλή”, ειδικά σε μια χρονιά όπου ο στόχος των 100 νικών στο MotoGP λειτουργεί σαν ωραίο, εύκολο αφήγημα με το δίδυμο Marc Marquez και Francesco Bagnaia, να είναι το πιο “βαρύ” σε τίτλους και προσδοκίες.
Στις 21 Ιανουαρίου, η Monster Energy Yamaha MotoGP Team βγήκε στη Τζακάρτα με το γνωστό δίδυμο των Fabio Quartararo και Alex Rins που πασχίζουν να βρουν θετικά στοιχεία στην νέα M1 με τον νέο V4 κινητήρα, ενώ την ίδια μέρα έγινε και η παρουσίαση της Trackhouse MotoGP Team στο Μιλάνο με τους Raul Fernandez και Ai Ogura. Στις 27 Ιανουαρίου, η Red Bull KTM Factory Racing και η Red Bull KTM Tech3 επέλεξαν online παρουσίαση με το περσινό γνωστό Grid να αποτελείτε από τους Brad Binder, Pedro Acosta, Maverick Vinales και Enea Bastianini, ακολουθώντας στις 31 Ιανουαρίου η BK8 Gresini Racing MotoGP στην Κουάλα Λουμπούρ, με τους Alex Marquez και Fermin Aldeguer, με τον τελευταίο να απουσιάζει από την παρουσίαση αλλά και με πολύ σοβαρή πιθανότητα να χάσει την αρχή της σεζόν στην Ταϊλάνδη, λόγω κατάγματος μηριαίου από προπονητικό ατύχημα. Τέλος, το σκέλος των παρουσιάσεων κλείνει με τις ομάδες της Castrol Honda LCR και της Honda HRC Castrol στην 1 και 2 Φεβρουαρίου με τον Johann Zarco να έχει δίπλα του τον rookie Diogo Moreira και τον Luca Marini με τον Joan Mir αντίστοιχα.
Από τις ειδήσεις που δεν γράφουν γύρους αλλά αλλάζουν το πλαίσιο, ξεχώρισε η είσοδος του Pierre Gasly σε επενδυτικό σχήμα που συνδέεται με την Tech3. Είναι η πρώτη φορά που εν ενεργεία οδηγός F1 αποκτά μερίδιο σε ομάδα MotoGP, με τον Guenther Steiner να εμφανίζεται ως CEO του νέου ownership group. Αυτές οι κινήσεις έχουν σημασία γιατί αποτυπώνουν πόσο “μεγαλώνει” εμπορικά το paddock, ειδικά όσο πλησιάζει ο νέος κύκλος κανονισμών και αναδιανομής ισχύος.
Sepang Shakedown Test 2026: Το τριήμερο που έδωσε τα πρώτα δείγματα
Το Shakedown δεν είναι “τεστ κορυφής” με ίσους όρους. Συμμετέχουν εργοστασιακοί δοκιμαστές, rookies και οι αναβάτες πλήρους απασχόλησης από κατασκευαστή που έχει καθεστώς παραχωρήσεων Rank D – αυτή τη στιγμή η Yamaha. Γι’ αυτό οι χρόνοι δεν μεταφράζονται αυτόματα σε ιεραρχία αγώνων, μεταφράζονται όμως σε κάτι πολύ χρήσιμο: δείχνουν κατεύθυνση, αξιοπιστία και πόσο γρήγορα ξεκίνησε να “δουλεύει” το κάθε project.
Η πρώτη ημέρα είχε το κλασικό προφίλ “επιστροφής” με χαμηλότερη πρόσφυση, προσεκτικά runs και προτεραιότητα στο να «γραφτούν» καθαρά δεδομένα πριν αρχίσουν οι ουσιαστικές συγκρίσεις. Το μεγάλο θέμα, πέρα από τη δουλειά των εργοστασιακών δοκιμαστών, ήταν η είσοδος των δύο rookies στο πλάνο του 2026. Ο Toprak Razgatlioglu έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση με την Prima Pramac Yamaha MotoGP, ενώ ο Diogo Moreira πάτησε για πρώτη φορά σε MotoGP διαδικασία με την Pro Honda LCR. Στην κορυφή της ημέρας βρέθηκε ο Aleix Espargaro, δίνοντας από νωρίς στην Honda το πρώτο ισχυρό στίγμα. Ο ταχύτερος γύρος της πρώτης ημέρας καταγράφηκε στο 1:58.091, χρόνος που για πρώτη ημέρα Shakedown, λειτούργησε ως καθαρό μήνυμα ότι το πακέτο έχει βάση και δεν ξεκινά «από το μηδέν». Πίσω του, η KTM έδειξε αμέσως ότι είναι “μέσα” στο ρυθμό, με τον Pol Espargaro δεύτερο και τον Dani Pedrosa τρίτο, σε μια εικόνα που έμοιαζε περισσότερο με «δουλειά έτοιμη» και λιγότερο με αναζήτηση κατεύθυνσης. Η Yamaha, την πρώτη ημέρα, είχε ουσιαστικά ως μοναδικό αγωνιζόμενο όνομα τον rookie Razgatlioglu, με τους δοκιμαστές να δουλεύουν ακριβώς πίσω του, ενώ επισημάνθηκε και η υψηλότερη τελική της ημέρας από Yamaha (327,3 km/h) ως ένδειξη ότι το νέο πακέτο αρχίζει να «αναπνέει». Η Ducati κινήθηκε στο παραδοσιακό μοτίβο Shakedown, ο Michele Pirro έγραψε γύρους χωρίς να κυνηγήσει βιτρίνα χρόνου, αλλά το πραγματικό headline ήταν αλλού, στην πρώτη δημόσια εμφάνιση νέας αεροδυναμικής, ήδη από την πρώτη μέρα, κάτι που πάντα τραβάει βλέμματα όταν μιλάμε για την εταιρεία που συνήθως ορίζει την τάση του χειμώνα. Τέλος, η Aprilia είχε από την αρχή τον πιο “βαρύ” λειτουργικό ρόλο, με τον Lorenzo Savadori να μην γράφει απλώς χρόνο, αλλά να στήνει το σύνολο του προγράμματος για εργοστασιακές και δορυφορικές μοτοσυκλέτες, με runs γύρω στο δίλεπτο και ξεκάθαρη έμφαση σε σταθερότητα και προετοιμασία για το επόμενο στάδιο.
Η δεύτερη ημέρα είχε διαφορετικό κλίμα κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι συνθήκες ήταν πιο ζεστές και πιο υγρές, όμως η ουσία ήταν ότι η Yamaha αξιοποίησε το δικαίωμα συμμετοχής (Rank D) και κατέβασε τους βασικούς της αναβάτες, μετατρέποντας την Παρασκευή σε ένα είδος “mini-test” για το νέο V4. Ο Jack Miller έγραψε 1:57.908 και ανέβασε το project στην κορυφή της ημέρας, μπροστά για μόλις 0.025s από τον Pol Espargaro, που επίσης πέρασε στο 1:57. Η εικόνα της ημέρας δεν ήταν μόνο το “P1”, αλλά το ότι ο V4 μπήκε απευθείας στο γρήγορο παράθυρο, σε μια πίστα που παραδοσιακά τιμωρεί αν δεν έχεις ισορροπία. Η Monster Energy Yamaha MotoGP έκανε την πρώτη της ουσιαστική εμφάνιση στο Shakedown με τον Fabio Quartararo να «πατάει» άμεσα σε ανταγωνιστικούς χρόνους και τον Alex Rins να ακολουθεί κοντά. Παράλληλα, η Yamaha δοκίμαζε με δύο δοκιμαστές, τον Augusto Fernandez και τον Andrea Dovizioso, ώστε να πολλαπλασιάζει δεδομένα και να “τρέχει” διαφορετικές κατευθύνσεις μέσα στην ίδια ημέρα. Στην πλευρά της Honda, ο Aleix Espargaro συνέχισε να βρίσκεται μπροστά 1:58.066, παρότι αντιμετώπισε τεχνικό ζήτημα μέσα στη μέρα κάτι που, στην πραγματικότητα, είναι ο λόγος ύπαρξης αυτών των δοκιμών: να εμφανιστούν τα προβλήματα τώρα και όχι στον πρώτο αγώνα. Ο Moreira, από την άλλη, έκοψε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο σε σχέση με την Πέμπτη και μπήκε για πρώτη φορά στα 1:59, δείχνοντας ότι η προσαρμογή του τρέχει με ρυθμό. Η KTM έδειξε ξανά βάθος δουλειάς, πέρα από τον Pol, ο Pedrosa έμεινε ενεργός μέχρι αργά, με σημαντικό αριθμό γύρων και τις δύο RC16 να δουλεύουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις εντός της ίδιας ημέρας. Ο Mika Kallio συμπλήρωσε το τριπλό σχήμα δοκιμαστών, δίνοντας περισσότερη «κάλυψη» στο πρόγραμμα. Η Ducati κράτησε πιο ήσυχο προφίλ σε τίτλους, αλλά όχι σε δουλειά, καθώς ο Pirro έγραψε 46 γύρους και κατέβασε τον χρόνο του στο 1:59.155, κερδίζοντας πάνω από μισό δευτερόλεπτο σε σχέση με την πρώτη ημέρα, ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς από πρόγραμμα που χτίζει σταδιακά αξιοπιστία και set-up. Η Aprilia, είχε ίσως τον πιο απαιτητικό “logistics” ρόλο όλου του Shakedown. Ο Savadori έτρεχε πρόγραμμα για οκτώ μοτοσυκλέτες συνολικά ενόψει pre-season, με ιδιαίτερη έμφαση στις μοτοσυκλέτες της Trackhouse MotoGP Team. Το κρίσιμο τεχνικό μήνυμα της ημέρας ήταν ότι το πλαίσιο που είχε χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στο τέλος του 2025 και είχε αξιολογηθεί θετικά, δείχνει να αποτελεί τη βασική επιλογή για το 2026, αφήνοντας «ανοικτό» κυρίως το κομμάτι της αεροδυναμικής για τις τελικές αποφάσεις.
Το Σάββατο έκλεισε το τριήμερο με τον πιο εμφατικό τρόπο, καθώς ο Aleix Espargaro σημείωσε 1:57.173 και κράτησε την Honda στην κορυφή της γενικής εικόνας του Shakedown. Η επίσημη ανάγνωση του paddock, όπως καταγράφηκε, είναι ότι αυτός ο γύρος ήταν αρκετά γρήγορος ώστε να «στέκεται» ακόμη και σε σύγκριση με πρόσφατα δεδομένα κατατακτηρίων στη Sepang, κάτι που μεταφράζεται ως ότι η Honda δείχνει να έχει βρει πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση, παρότι έχει ανέβει σε Rank C και δεν απολαμβάνει πια το ίδιο εύρος διευκολύνσεων. Η KTM έκλεισε δεύτερη με 1:57.299 από τον Pol Espargaro, αλλά το ενδιαφέρον δεν ήταν μόνο η διαφορά της τάξης του ενός δεκάτου. Επισημάνθηκαν εμφανείς αεροδυναμικές αλλαγές πάνω στη μοτοσυκλέτα, μαζί με συζητήσεις για εξαρτήματα που κοιτούν ακόμη πιο μπροστά, με την KTM να δείχνει ότι έχει πρόγραμμα «διπλής κατεύθυνσης», λύσεις για άμεση απόδοση και δοκιμές με ορίζοντα. Για τη Yamaha, η τελευταία ημέρα ήταν περισσότερο “σταθεροποίηση” της εικόνας, ο Quartararo ήταν περίπου μισό δευτερόλεπτο από την κορυφή, με την τριάδα Quartararo, Rins, Miller να δείχνει ότι το νέο V4 μπορεί να παράγει χρόνο από νωρίς, χωρίς να χρειάζεται «ηρωισμούς». Στο στρατόπεδο της Ducati, ο Pirro έμεινε ο μοναδικός εκπρόσωπος και συνέχισε «κυριολεκτικά» shakedown, με προετοιμασία της βάσης για την άφιξη των αγωνιστικών ομάδων. Η Aprilia έκλεισε το Shakedown με καθαρά λειτουργικό στόχο και προετοιμασία της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας ενόψει της άφιξης του Marco Bezzecchi στο επίσημο τεστ, αλλά παράλληλα προετοιμασία των μοτοσυκλετών της Trackhouse για τον Raul Fernandez και τον Ai Ogura. Tέλος, το “rookie watch” έκλεισε με αριθμούς που λένε πολλά για την ταχύτητα προσαρμογής, ο Moreira παρά τα τεχνικά ζητήματα του τριημέρου, έφτασε στο 1:58.338, ενώ ο Razgatlioglu έκλεισε πολύ κοντά στο 1:58.465.
Φήμες μεταγραφών για το 2027: η αγορά άνοιξε νωρίς και μυρίζει ντόμινο
Παρότι μιλάμε για την επόμενη χρονιά (2027) και όχι για άμεσες ανακοινώσεις, οι φήμες του Ιανουαρίου είχαν πολύ συγκεκριμένο σχήμα και προέρχονται κυρίως από μεγάλα διεθνή ρεπορτάζ. Το βασικό σενάριο που κυκλοφορεί έντονα είναι ότι η Honda έχει συμφωνήσει με τον Quartararo, (παρόλο που ο μάνατζερ του το διαψεύδει), μιλώντας για κίνηση που αλλάζει την ισορροπία σε Yamaha και Honda ταυτόχρονα, ειδικά επειδή το 2027 είναι χρονιά νέου κύκλου. Πάνω σε αυτό “κουμπώνει” δεύτερο δυνατό ρεπορτάζ με τον Martin να βρίσκεται κοντά σε διετή συμφωνία με Yamaha , ως κρίσιμο κομμάτι του ντόμινο που θα ακολουθήσει αν φύγει ο Quartararo. Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ένα τέτοιο σενάριο θα μεταφέρει έναν πρωταγωνιστή σε ένα project που ήδη αλλάζει φιλοσοφία (και τεχνικά), άρα δεν είναι απλή μεταγραφή “μοτοσυκλέτας”, είναι μεταγραφή κατεύθυνσης. Υπάρχει και τρίτο επίπεδο φημών που παίζει δυνατά στα ισπανικά ΜΜΕ, σενάρια που θέλουν τον Acosta να μετακινείται στη Ducati από το 2027. Αυτό, μέχρι στιγμής, δεν είναι επίσημο και πρέπει να διαβάζεται καθαρά ως “φημολογία” και όχι ως κλεισμένη συμφωνία. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι τέτοιες ιστορίες βγαίνουν τόσο νωρίς δείχνει πόσο προθερμαίνεται η αγορά λόγω του 2027.
Τι ακολουθεί άμεσα: το “κανονικό” τεστ και μετά η έναρξη του πρωταθλήματος
Με το Shakedown να έχει κλείσει, το ουσιαστικό επόμενο βήμα είναι το Sepang Test 3–5 Φεβρουαρίου, όπου θα μπουν οι βασικοί αναβάτες και θα αρχίσουν οι συγκρίσεις με πιο “καθαρούς” όρους. Από εκεί και πέρα, το πρωτάθλημα ανοίγει στην Ταϊλάνδη την 1η Μαρτίου 2026, κάτι που σημαίνει ότι οι ομάδες έχουν ελάχιστο χρόνο για να αποφασίσουν τι κρατούν και τι αφήνουν πίσω πριν ξεκινήσει η πραγματική πρόκληση.
