F1: Νικητής ο Ράσελ στην Αυστραλία

Η κυρίαρχη Mercedes που βρίσκεται μακριά από τον ανταγωνισμό, η Ferrari που δεν προσπάθησε να κερδίσει, ο Νόρις που κράτησε τη ψηλά τη ΜcLaren, η αναμενόμενη επιστροφή Φερστάπεν, ο Λίντμπλαντ, ο Μπορτολέτο που φανέρωσε το πολύ καλό σημείο εκκίνησης της Audi και οι πολλές αποχωρήσεις που ανακάτεψαν τα πράγματα.

Η πρώτη καρό σημαία της σεζόν έπεσε! H Formula 1 έκανε το πέρασμα της από την Αυστραλία και ομολογουμένως δεν ξέφυγε από τα αναμενόμενα παρά τα πολλά δράματα, τα οποία άρχισαν να συμβαίνουν ήδη πριν από την εκκίνηση του αγώνα. Με πρώτη και καλύτερη την πρόσκρουση του Όσκαρ Πιάστρι σε ένα από τα τοιχία του “Albert Park”, το οποίο ανάγκασε τη McLaren να αγωνιστεί από την αρχή του παρθενικού GP με έναν οδηγό.

Tην ίδια τύχη με την Πρωταθλήτρια Κατασκευαστών της περασμένης αγωνιστικής χρονιάς είχε και η νεοφερμένη Audi, καθώς ένα πρόβλημα στον ασύρματο δεν επέτρεψε στον Νίκο Χούλκεμπεργκ να πάρει θέση στο grid.

Σειρά στις εξελίξεις πήρε η εκκίνηση. Οι οδηγοί της Mercedes και της Ferrari, οι οποίοι βρίσκονταν στις τέσσερεις πρώτες θέσεις, συγκέντρωσαν πάνω τους τα περισσότερα βλέμματα και όχι άδικα αν κρίνουμε από την εξέλιξη της ιστορίας μέχρι την πρώτη στροφή.

Αφού ο πρωτοπόρος Ράσελ και ο ομόσταβλος του, Κίμι Αντονέλι δεν κατάφεραν να βρουν εγκαίρως την ταχύτητα που χρειάζονταν και ως εκ τούτου δημιουργήθηκε για τον 4ο Σαρλ Λεκλέρ μια μεγάλη ευκαιρία προκειμένου να βρεθεί στην κορυφή.

Ο Μονεγάσκος την αξιοποίησε και ήταν στην κεφαλή της κούρσας στην πρώτη στροφή. Ενώ ο Ράσελ κόλλησε αμέσως πίσω και ο Αντονέλι λόγω ενός σπιναρίσματος μέσα στην κίνηση των πρώτων χιλιομέτρων έπεσε στην 7η θέση.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη κιόλας άνοιξε την τελευταία θέση του βάθρου προς όλους των ενδιαφερόμενους ακριβώς κάτω από αυτή. Με τον εκπληκτικό Χάτζαρ να την παίρνει άμεσα πίσω και τον rookie Άρβιντ Λίντμπλαντ να είναι αυτός που την κατέλαβε στη συνέχεια. Χωρίς βέβαια και αυτός να μπορέσει με να την κρατήσει για πολύ.

Αιτία για αυτό αποτέλεσε η εμπειρία του Λούις Χάμιλτον. Με τον Βρετανό επτάκις Παγκόσμιο Πρωταθλητή να ξεπερνά γρήγορα τους μικρούς και να πατά στην πρώτη τριάδα κάνοντας σάντουιτς τον Ράσελ.

Αυτό βέβαια δεν πτόησε τον νεαρό συματριώτη του, ο οποίος έχοντας ως εχέγγυο το πολύ ισορροπημένο μονοθέσιο του δεν κοίταξε πίσω και επικεντρώθηκε στη μάχη για την πρωτιά που αποτέλεσε ένα γαϊτανάκι εναλλαγών ανάμεσα στον ίδιο και τον Σαρλ Λεκλέρ μέχρι και τον 11ο γύρο.

Εκεί ωστόσο ήρθε και το πρώτο και μεγαλύτερο σημείο καμπής του Grand Prix της Αυστραλίας. Ο Ίζακ Χάτζαρ εγκαταλείπει λόγω προβλήματος στον κινητήρα και οι ιθύνοντες του αγώνα αποφασίζουν αυτόν να τον διευθύνει το Virtual Safety Car (Εικονικό Αυτοκίνητο Ασφαλείας).

Κατάσταση που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο οι άνθρωποι της Mercedes, οι οποίοι στο 13ο γύρο τράβηξαν στα pit για αλλαγή ελαστικών και τους δύο οδηγούς τους. Κάτι που δεν έκανε η Ferrari αφήνοντας στην πίστα τους δικούς της.

Η στρατηγική των Ιταλών παρά ταύτα είχε κοντά πόδια. Καθότι στον 26ο γύρο ο Λεκλέρ μπήκε για τη δική του αλλαγή ελαστικών ενώ στον 28ο ο Χάμιλτον έχανε την πρώτη θέση από τον Ράσελ, ο οποίος γύρισε μετά από ώρα στην κορυφαία θέση της κατάταξης.

Κάπου εκεί η συζήτηση για τη νίκη φάνηκε να τελειώνει. Ο Ράσελ άνοιξε τη διαφορά, ο Αντονέλι, που είχε επανέλθει ψηλά στο ενδιάμεσο, επέστρεψε στη δεύτερη θέση στον 29ο γύρο λόγω του pit stop Χάμιλτον μετά το τέλος της μάχης με τον Ράσελ και η Ferrari έμοιαζε εγκλωβισμένη στην κωλυσιεργία της, η οποία την άφησε να κοιτά το παράθυρο που άνοιξε η εγκατάλειψη αλλαγής ελαστικών που άνοιξε η εγκατάλειψη του Μπότας στον γύρο 34 όντας ανήμπορη να αντιδράσει.

Με αυτά τα δεδομένα, το ενδιαφέρον στράφηκε μέχρι και το πέσιμο της καρό σημαίας σε ότι θα συνέβαινε πίσω από τις τέσσερεις πρώτες θέσεις. Με μια επαφή της Haas του Οκόν με την Alpine του Γκασλί να είναι αυτή που έδινε τον τόνο και μια οριακή μάχη ανάμεσα στον Λόσον και τον Πέρεζ να ακολουθεί, αλλά να μη δίνει τη θέση της σε κάτι αξιόλογο.

Κάπως έτσι, η Mercedes έφτασε στο πρώτο 1-2 χωρίς Χάμιλτον μετά το 1955 (Φάτζιο – Ταρούφι) και η Formula 1 πανηγυρίζει για τον (σχεδόν) τριπλασιασμό των προσπεράσεων (120 από 45) σε σχέση με το περσινό GP της Αυστραλίας.

Η τελική κατάταξη του Australian GP

1. Ράσελ (Mercedes)
2. Αντονέλι +2.947 s (Mercedes)
3. Λεκλέρ +15.519 s (Ferrari)
4. Χάμιλτον +16.144 s (Ferrari)
5. Νόρις +51.741 s (McLaren)
6. Φερστάπεν +54.617 s (Red Bull)
7. Μπέρμαν +1 γύρο (Haas)
8. Λίντμπλαντ +1 γύρο (Racing Bulls)
9. Μπορτολέτο +1 γύρο (Audi)
10. Γκασλί +1 γύρο (Alpine)
11. Οκόν +1 γύρο (Haas)
12. ‘Αλμπον +1 γύρο (Williams)
13. Λόσον +1 γύρο (Racing Bulls)
14. Κολαπίντο +2 γύρους (Alpine)
15. Σάινθ +2 γύρους (Williams)
16. Πέρεζ +2 γύρους (Cadillac)
17. Στρολ DNF* (Aston Martin)
18. Αλόνσο DNF* (Aston Martin)
19. Μπότας DNF* (Cadillac)
20. Χάτζαρ DNF* (Red Bull)
21. Πιάστρι DNS* (McLaren)
22. Χούλκεμπεργκ DNS* (Audi)

DNF: Did Not Finish (Δεν τερμάτησε)
DNS: Did Not Start (Δεν εκκίνησε)

Επόμενος αγώνας: Κίνα (13-15 Μαρτίου)

H βαθμολογία των οδηγών

1. Ράσελ 25 π.
2. Αντονέλι 18 π.
3. Λεκλέρ 15 π.
4. Χάμιλτον 12 π.
5. Νόρις 10 π.
6. Φερστάπεν 8 π.
7. Μπέρμαν 6 π.
8. Λίντμπλαντ 4 π.
9. Μπορτολέτο 2
10. Γκασλί 1 π.
11. Οκόν 0 π.
12. ‘Αλμπον 0 π.
13. Λόσον 0 π.
14. Κολαπίντο 0 π.
15. Σάινθ 0 π.
16. Πέρεζ 0 π.
17. Στρολ 0 π.
18. Αλόνσο 0 π.
19. Μπότας 0 π.
20. Χάτζαρ 0 π.
21. Πιάστρι 0 π.
22. Χούλκεμπεργκ 0 π.

Η βαθμολογία των κατασκευαστών

1. Μερσέντες 43 π.
2. Ferrari 27 π.
3. McLaren 10 π.
4. Red Bull 8 π.
5. Haas 6 π.
6. Racing Bulls 4 π.
7. Audi 2 π.
8. Alpine 1 π.
9. Williams 0 π.
10. Cadillac 0 π.
11. Aston Martin 0 π.