Η ήττα που ήρθε στο παιχνίδι που θα πονούσε πιο πολύ, οι Ιταλοί που υστερούσαν σε εμπειρία και το όνειρο που δε γινόταν να μην εκπληρωθεί αυτή τη φορά στο Βελιγράδι.
Από το πρώτο μας κιόλας κείμενο μιλούσαμε για το μετάλλιο που αν και δικαιούταν εδώ και καιρό στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, εντούτοις δεν είχε κατακτήσει η Εθνική μας Ομάδα. Αργότερα ήρθε και το power ranking, το οποίο πατούσε πάνω στο αδιαμφισβήτητο 6-0 των πρώτων αγώνων. Τώρα όμως δεν υπάρχουν αυτά. Οι προβλέψεις και τα όνειρα έδωσαν τη θέση τους στην πραγματικότητα και η Ελλάδα είναι πλέον η κάτοχος του χάλκινου μεταλλίου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του Βελιγραδίου, που είναι και το πρώτο της ιστορίας της στη συγκεκριμένη διοργάνωση.
Ελλάδα – Ουγγαρία 12-15 (5-4, 3-4, 2-4, 2-3)
Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να φτάσει πιο ψηλά. Όμως το συναπάντημα της με την Ουγγαρία στον ημιτελικό της Παρασκευής την έφερε αντιμέτωπη με τη μοναδική ομάδα που μπορεί να την κοντράρει με συνέπεια τα τελευταία χρόνια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ήττα του εθνικού μας συγκροτήματος παρά τη σκληρή μάχη. Το γεγονός πως οι “Μαγυάροι” ευστόχησαν σε 7 από τους 8 παραπάνω που κέρδισαν και η σημαντική ευστοχία τους από την περιφέρεια σε όλη τη διάρκεια του αγώνα ξεκλείδωσαν την ελληνική άμυνα. Επιπρόσθετα, οι παίκτες του Θοδωρή Βλάχου είχαν και τα δοκάρια απέναντι τους και έτσι η παρουσία τους στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου έγινε μονόδρομος ήδη από τα μέσα του τέταρτου οκταλέπτου.
Ελλάδα – Ιταλία 12-5 (4-1, 3-1, 3-2, 1-2)
Εκεί, η Ιταλία, η οποία την Παρασκευή ηττήθηκε στον δικό της ημιτελικό από τη Σερβία, έδειξε από νωρίς πως δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στις ορέξεις των αποφασισμένων παικτών του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος και έτσι η επικράτηση αχνοφαινόταν από το ημίχρονο κιόλας του αγώνα (7-2). Για αρκετή ώρα κάθε ιταλικό σουτ πήγαινε στα μπλοκ ή τα χέρια του εκπληκτικού Μάνου Ζερδεβά (72% στις αποκρούσεις) και τελικά η αναμέτρηση ολοκληρώθηκε με την Εθνική μας να δείχνει στον κόσμο της που βρισκόταν στην “Beogradska Arena” ότι η πραγματική της δυναμική δεν ήταν για εκεί που βρισκόταν σήμερα.
Δεν πειράζει όμως. Μέρος του πεπρωμένου εκπληρώθηκε και τώρα που έφυγε ο μεγάλος βραχνάς και αυτής της διάκρισης ο δρόμος ανοίγει διάπλατα για μεγάλες στιγμές σε κάθε διοργάνωση είτε ευρωπαϊκού είτε παγκόσμιου βεληνεκούς.
