Οι Ούγγροι και οι Σέρβοι που είναι αφεντικά της πισίνας, η τάση που θέλει τους ρόλους του MVP και του Πρωταθλητή Ευρώπης να μη συγχρονίζονται και ο Άλβαρο Γρανάδος που έχει την ευκαιρία να γράψει ιστορία στην πισίνα της “Beogradska Arena”.
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2026 είναι πλέον εδώ. Καθώς πριν από λίγη ώρες οι Ισραηλινοί και οι Ισπανοί πολίστες βούτηξαν στην πισίνα της “Beogradska Arena” για το πρώτο σπριντ του 37ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Υδατοσφαίρισης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ευκαιρίες για αναδρομές στο παρελθόν δεν μπορούν πια να έχουν θέση στη θεματολογία μας διότι στο επίκεντρο έρχεται από εδώ και στο εξής η δράση.
Εμείς ωστόσο θα πάμε κόντρα σε αυτό που πρέπει να συμβεί και θα σας παρουσιάσουμε στις επόμενες γραμμές του καλύτερους πολίστες καθενός από τα τελευταία 12 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα αλλά και μια ιδιαίτερη περίπτωση ενός αθλητή που συναντήσαμε στο πρώτο τέταρτο του αιώνα μας.
Οι MVP των τελευταίων Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων του 21ου αιώνα
2001 Βλάντιμιρ Βουγιασίνοβιτς (Γιουγκοσλαβία)
2003 Αλεξάντερ Γερίσοφ (Ρωσία)
2006 Τάμας Κάσας (Ουγγαρία)
2008 Πέτερ Μπιρός (Ουγγαρία)
2010 Βάνια Ουντόβισιτς (Σερβία)
2012 Μίχο Μπόσκοβιτς (Κροατία)
2014 Ντένες Βάργκα (Ουγγαρί)
2016 Αρίγια Πρλαΐνοβιτς (Σερβία)
2018 Φίλιπ Φιλίποβιτς (Σερβία)
2020 Ντένες Βάργκα (Ουγγαρία)
2022 Σζίλαρντ Γιάνσικ (Ουγγαρία)
2024 Άλβαρο Γρανάδος (Ισπανία)
Info credits: Belgrade European Water Polo Championship 2026 (IG account)
Η ουγγρο – σερβική κυριαρχία και η άρνηση του πόλο να ανταμείβει μόνο τους νικητές
Με μια πρώτη ματιά, είναι φανερό ότι η μερίδα του λέοντος των προσωπικών διακρίσεων ανήκει στους Ούγγρους και τους Σέρβους πολίστες, οι οποίοι με 8 βραβεία επιβεβαιώνουν την πεποίθηση ότι οι δύο χώρες αποτελούν διαχρονικά τους θιασώτες των δύο μεγαλύτερων σχολών της παγκόσμιας υδατοσφαίρισης και ως εκ τούτου καταφέρνουν συχνά να οδηγήσουν τις χώρες τους στα βάθρα των ευρωπαϊκών και των παγκόσμιων διοργανώσεων.
Η συνθήκη μάλιστα αυτή έχει δημιουργήσει και το παράδοξο για τη σύγχρονη εποχή του αθλητισμού φαινόμενο όπου τον τίτλο του καλύτερου παίκτη του εκάστοτε τουρνουά δεν τον παίρνει πάντα ο πιο επιδραστικός παίκτης της νικήτριας, αλλά πολύ συχνά αυτός καταλήγει σε κάποιο μέλος των υπόλοιπων ομάδων της πρώτης τριάδας.
Μάλιστα σε ότι έχει να κάνει με τις διοργανώσεις από το 2000 κι έπειτα, βλέπουμε ότι 7 από τις 12 φορές που διεκδικήθηκε το βραβείο του “Most Valuable Player” κατέληξε σε αθλητή που δεν ανήκε στη νικήτρια ομάδα του εκάστοτε τουρνουά.
Ο νόμος του Άλβαρο Γρανάδος
Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις. Με σημαντικότερη εκείνη του Άλβαρο Γρανάδος. Αφού ο Ισπανός περιφερειακός, που έκανε ποδαρικό στο Βελιγράδι με 6 γκολ απέναντι στο Ισραήλ, είναι αυτή τη στιγμή εν ενεργεία Πρωταθλητής Ευρώπης, Παγκόσμιoς Πρωταθλητής, κάτοχος των βραβείων του MVP και στα δύο τουρνουά και του τίτλου του και ψηφισμένος εις διπλούν ως ο “Καλύτερος Παίκτης” για το 2025 όπως συνέβη και με την Φωτεινή Τριχά.
Κάπου εδώ βέβαια σταματάνε και οι περισπτώσεις που ο Γρανάδος βρίσκει ταίρι τα τελευταία χρόνια στην απόδοση του. Διότι αν αυτή διατηρηθεί στα γνωστά της επίπεδα και στη Σερβία τότε η κορυφή της Ευρώπης θα είναι σχεδόν μονόδρομος για την Ισπανία και ο ίδιος θα αποτελέσει τον πρώτο πολίστα τα τελευταία 26 χρόνια τουλάχιστον που θα γίνει στεφθεί Πρωταθλητής Ευρώπης και “Πολυτιμότερος Παίκτης” της διοργάνωσης ταυτόχρονα δύο συνεχόμενες φορές.
Τελειώνοντας και εφόσον είπαμε ότι χρειαζόταν να ειπωθεί για τον Γρανάδος, αξίζει να σημειώσουμε ότι πέραν του σαρωτικού Ίβηρα το βραβείο του MVP πήραν μαζί με το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης οι Βλάντιμιρ Βουγιασίνοβιτς, Αντρίγια Πρλαΐνοβιτς, Φίλιπ Φιλίποβιτς και Ντένες Βάργκα.
