Ατλέτικο Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα αναμετρήθηκαν στο “Μετροπολιτάνο” για τον πρώτο ημιτελικό του Copa del Rey, τον οποίο θα θυμόμαστε για καιρό. Από τη μια λόγω της απόδοσης των “ροχιμπλάνκος” που δεν έβλεπαν αντίπαλο κι από την άλλη εξαιτίας της απουσίας των “μπλαουγκράνα που ήρθαν σε μια θέση από την οποία μόνο αυτοί μπορούν να γυρίσουν.
Βλέποντας την κληρωτίδα να φτιάχνει ένα μονοπάτι όπου η Μπαρτσελόνα θα συναντούσε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την Ατλέτικο Μαδρίτης στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ισπανίας ήταν πολλοί εκείνοι που ενθουσιάστηκαν στο άκουσμα της συγκεκριμένης συγκυρίας. Αιτία για αυτό αποτέλεσε η θύμηση της περσινής ανεπανάληπτης μονομαχίας στο “Μονζουίκ”, η οποία έληξε με το σκορ στο 4-4.
Το όνειρο του Τσόλο Σιμεόνε
Οι προσδοκίες λοιπόν δικαιώθηκαν, εν μέρει. Συγκεκριμένα, ήταν η ομάδα του Τσόλο Σιμεόνε εκείνη που ανταποκρίθηκε και φέτος σε αυτές διαλύοντας τους “μπλαουγκράνα” με 4-0 χάρη σε ένα ανεπανάληπτο σόου της επιθετικής της τριάδας, που πέτυχε τα τρία από τα τέσσερα γκολ της αναμέτρησης.
Πρώτα ο Γκριεζμάν, έπειτα ο Λούκμαν και τελικά ο Αλβάρεζ υπέγραψαν από το πρώτο κιόλας ημίχρονο μια τεράστιας έκτασης νίκη για τους “ροχιμπλάνκος” που προηγήθηκαν λόγω του αυτογκόλ του Έρικ Γκαρσία στο 7′ και έκαναν ένα τεράστιο βήμα για την πρόκριση στον τελικό που θα αντιμετωπίσουν είτε την Αθλέτικ Μπιλμπάο είτε τη Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Ο Γιαμάλ που ήταν μόνος του
Στην εξέλιξη του αγώνα δεν μπόρεσε να έχει καμία επίδραση ο Λαμίν Γιαμάλ, ο οποίος παρά ταύτα ήταν για μια ακόμα φορά ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του, αφού δημιούργησε τις περισσότερες ευκαιρίες (3), έκανε τις περισσότερες πετυχημένες ντρίμπλες (6), είχε τα περισσότερα κερδισμένα φάουλ (5) και τις περισσότερες κερδισμένες μονομαχίες (13) από κάθε άλλον συμπαίκτη του. Όπως μπορείτε να καταλάβετε βέβαια μέσα στις τόσες πρωτιές του και κυριότερα στα μεγέθη των αριθμών του κρύβεται στην πραγματικότητα και ο ένας από τους λόγους που η Μπαρτσελόνα δεν μπόρεσε ούτε στο ελάχιστο να ματσάρει την ορμή της “Ατλέτι”.
Διότι οι “Μαδριλένοι” επέλεξαν να πορευτούν απέναντι στην ομάδα της Βαρκελώνης ελαχιστοποιώντας με διπλά και τριπλά μαρκαρίσματα τη συμβολή του νεαρού Ισπανού ακραίου επιθετικού στη συνολική απόδοση της ομάδας του. Κάτι, που όπως προκύπτει και από το αποτέλεσμα, έγινε πράξη με απόλυτη επιτυχία.
Ο παράγοντας Ραφίνια και η τρύπα του Πέδρι στο κέντρο
Η επιτυχία αυτή, ωστόσο, πέρα από την τεράστια αμυντική προσήλωση της Ατλέτικο οφείλεται και σε μερικές πολύ σημαντικές ελλείψεις σημαντικών ποδοσφαιριστών από το σύνολο του Χάνσι Φλικ που είδαμε στο “Μετροπολιτάνο”.
Καθώς, αυτό παρουσιάστηκε δίχως τους Ραφίνια και Πέδρι, οι οποίοι δεν ταξίδεψαν στη Μαδρίτη λόγω θλάσης. Εξέλιξη που ήταν εκ προοιμίου πολύ πιθανό να επηρεάσει την εικόνα τους. Όπως και συνέβη στη διάρκεια του ματς.
Ειδικότερα στην περίπτωση του Βραζιλιάνου, ο Φλικ δεν έχασε απλά έναν παίκτη παγκόσμιας κλάσης, αλλά δεν είχε στο γήπεδο τον παίκτη που συμβολίζει την επαναφορά της Μπαρτσελόνα στο κορυφαίο επίπεδο. Καθότι όταν αυτός βρίσκεται στο γήπεδο, οι κάτοχοι του τρεμπλ στην Ισπανία κερδίζουν το 90% των αγώνων τους, ενώ όταν λείπει το ποσοστό αυτό πέφτει στο 60%.
Παρόμοια είναι η επιρροή και του Πέδρι. Με τη διαφορά ότι αυτός ανήκει στο σκέλος της ενδεκάδας των “μπλαουγκράνα” που είναι επιφορτισμένο και με τη βρώμικη δουλειά όταν χρειάζεται η ομάδα να νικήσει. Και την κάνει σε τέτοιο επίπεδο που οι νίκες έρχονται με τον ίδιο και τους συμπαίκτες του να επιβάλλονται έναντι οποιουδήποτε αντιπάλου με το “freak Flick football”, το οποίο δεν μπόρεσε ούτε δευτερόλεπτο να ενορχηστρώσει η δυάδα των Ντε Γιονγκ – Κασαδό στο “Μετροπολιτάνο”.
Η ανάγκη για μια νέα “remontada”
Κάπως έτσι, η Μπαρτσελόνα πηγαίνει πλέον στη ρεβάνς της 3ης Μαρτίου (22:00) δίχως πολλές βλέψεις για πρόκριση στον τελικό της Σεβίλλης, αλλά έχοντας στο μυαλό της ότι ακόμα και σε αυτή την ακραία κατάσταση υπάρχει έστω και μια πιθανότητα η κατάσταση να αναστραφεί.
Άλλωστε είναι οι “μπλαουγκράνα” εκείνοι που έχουν διδάξει μέσα από την ιστορική ανατροπή τους ενάντια στην Παρί Σεν Ζερμέν (6-1) στις 8 Μαρτίου του 2017 ότι ακόμα και αν κάτι μοιάζει αδύνατο, αν το πιστεύεις και το θέλεις πολύ, τότε είναι πάρα πολύ πιθανό να συμβεί.
Το σκορ του πρώτου αγώνα ήταν και τότε 4-0. Οι παίκτες του Λουίς Ενρίκε όμως και κυριότερα ο Μέσι, ο Σουάρεζ και ο Νεϊμάρ ήταν αποφασισμένοι εφόσον είχαν δεχθεί τέσσερα γκολ στο Παρίσι, να βάλουν τα έξι που χρειάζονταν στο “Camp Nou”. Ακριβώς όπως είχε πει στη συνέντευξη τύπου ο προπονητής τους.
Θα μιμηθούν άραγε το MSN ο Λέβα, ο Γιαμάλ και ο Ραφίνια; Αυτό δεν μπορεί να το ξέρει κανείς. Το μόνο που έχει σημασία είναι να προσπαθήσουν στο μέγιστο και να μην είναι η διαιτησία τόσο φτωχή ποιοτικά που θα χαρακτηρίσει την προσπάθειά τους. Κι αυτό είναι κάτι, το οποίο επιβάλλεται να συμβεί για να μας δώσει αυτό το ζευγάρι το πιο ολοκληρωμένο θέαμα που μπορεί.
