Το αξεπέραστο ρεκόρ, η ανεπανάληπτη χρονιά της Λεβερκούζεν που αποτέλεσε την αφορμή και ο Λουίς Ντίαζ που ήρθε για να ολοκληρώσει τη νεότερη έκδοση της ακαταμάχητης “βαυαρικής μηχανής” του Βινσέντ Κομπανί.
Το φινάλε του 2025 πλησιάζει σε λίγες ώρες. Οπότε δεν θα μπορούσε να βρεθεί καταλληλότερη αφορμή προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια σύντομη αναδρομή σε γεγονότα, πρόσωπα και στατιστικά που προέρχονται από τον κόσμο του αθλητισμού και στιγμάτισαν τη χρονιά που φεύγει.
Πρώτη στάση Μόναχο. Θέμα συζήτησης φυσικά η ασταμάτητη Μπάγερν Μονάχου. Η αρμάδα του Βινσέντ Κομπανί είναι διαχρονικά το απόλυτο αφεντικό στην Bundesliga και το 2025 βρήκε ακόμα έναν τρόπο να επιβεβαιώσει αυτόν τον κανόνα. Αφού έμεινε κατείχε την πρωτιά στον βαθμολογικό πίνακα και στις 34 αγωνιστικές του πρωταθλήματος που διεξήχθησαν στη διάρκεια του τρέχοντος έτους και έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία της κορυφαίας κατηγορίας του γερμανικού ποδοσφαίρου που κατάφερε να πετύχει το συγκεκριμένο κατόρθωμα.
Ο παράγοντας Λεβερκούζεν
Προσπαθώντας τώρα να εξηγήσουμε το πως οι πολυπρωταθλητές Γερμανίας επέστρεψαν στο καθεστώς απόλυτης κυριαρχίας, που ούτως ή άλλως χαρακτηρίζει την εντός συνόρων δραστηριότητα τους, δεν μπορούμε να μη σταθούμε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν του Τσάμπι Αλόνσο τη σεζόν 2023/24, η οποία έκανε αήττητη το νταμπλ σε πρωτάθλημα και κύπελλο και πάνω απ’ όλα έδειξε στα μεγάλα αφεντικά ότι είναι εδώ.
Η τριπλέτα Κομπανί – Κέιν – Ολίσε που επανέφερε την κανονικότητα
Η πρόθεση της αυτή βέβεια έγινε άμεσα αντιληπτή κι έτσι το καλοκαίρι που διαδέχθηκε τη μυθική σεζόν της Λεβερκούζεν έφτασαν στο Μόναχο πρώτα ο νεόκοπος στην προπονητική αλλά πάντα ικανός ηγέτης Βινσέντ Κομπανί κι έπειτα ο σεσημασμένος σκόρερ Χάρι Κέιν και ο δαιμόνιος baller Μάικλ Ολίσε, οι οποίοι είχαν προσωπικές φιλοδοξίες ταυτόσημες με τη συλλογική νοοτροπία της Μπάγερν. Καθώς κανείς εκ των τριών δεν είχε πανηγυρίσει τίτλο στο υψηλότερο επίπεδο υπηρετώντας το ρόλο που κατείχε εκείνη τη στιγμή και ταυτόχρονα οι “Βαυαροί” ήθελαν να στεφθούν εκ νέου πρωταθλητές.
Κάτι που κατάφεραν στο τέλος της περσινής σεζόν έχοντας μάλιστα και σημαντική διαφορά από τους διώκτες τους. Αυτό βέβαια δεν σήμανε ποτέ λήξη συναγερμού για τους Όλιβερ Καν και Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε που όντας πλέον διευθυντικά στελέχη στην ομάδα της καρδιάς τους, δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να αναβαθμίζουν τις απαιτήσεις τους από τους παίκτες, τον προπονητή και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το δώρο του Λουίς Ντίαζ
Γι’ αυτό και συνέχισαν όλοι να παραμένουν σε επαγρύπνηση παρότι ήταν ξανά πρωταθλητές. Απότοκο αυτής της κατάστασης μάλιστα ήταν και η απόκτηση του Λουίς Ντίαζ. Διότι πρόκειται για έναν ελ΄΄ιτ ποδοσφαιριστή, ο οποίος δέχτηκε να έρθει στο Μόναχο και ουσιαστικά να σβήσει την πρότερη άρνηση του Φλόριαν Βίρτς που πήρε το δρόμο για το Λίβερπουλ.
Ο Κολομβιανός, που έκανε το περίπου το αντίθετο δρομολόγιο με τον Γερμανό μάγο, έκρινε ότι ήταν κατά τη διάρκεια της τελευταίας θερινής περιόδου η κατάλληλη στιγμή για να απαλλαγεί από το ανθρωποκεντρικό σχέδιο της προηγούμενης ομάδας του και να μεταβεί σε κάτι πιο ομαδικό.
Εκεί ήρθε και κούμπωσε και πάλι η θέληση της Μπάγερν, η οποία ειδικότερα μετά και τον σοβαρό τραυματισμό του Τζαμάλ Μουσιάλα θέλησε να πλαισιώσει με έναν ακόμα ποιοτικό ποδοσφαιριστή το δίδυμο Κέιν – Ολίσε κι έτσι τα 13 γκολ και οι 5 ασίστ στην περσινή Premier League έγιναν 8 γκολ και 6 ασίστ μόνο στο πρώτο μισό της φετινής Bundesliga. Δημιουργώντας έτσι ένα δίδυμο στατιστικών που μαζί με το αντίστιχο 7-8 του Ολίσε κάνει απόλυτα το γιατί οι οικοδεσπότες του “Oktoberfest” είναι ξανά η καλύτερη ομάδα στη Γερμανία.
Κλείνοντας και με την απώλεια και του φετινού τίτλου να αποτελεί σχεδόν ουτοπικό σενάριο παρά τη μονοψήφια διαφορά από τη Ντόρτμουντ, στο επίκεντρο έχει έρθει και πάλι ο μεγάλος στόχος. Το Champions League. Το τρόπαιο δηλαδή που θα επναφέρει για τα καλά το σύνολο του Κομπανί στην ευρωπαϊκή ελίτ και παράλληλα θα προσδώσει ουσία στα ρεκόρ που αυτό καταρρίπτει κάθε τόσο.
