Τα όσα εκτυλίχθηκαν το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου (31/01) στον αγώνα του Οδυσσέα Μοσχάτου με την ΑΕΚ για τη 16η αγωνιστική της Α’ Εθνικής του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών είναι αν μη τι άλλο ντροπιαστικές και εξοργιστικές.
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε δεν ήταν ένα απλό διήμερο για τον ελληνικό αθλητισμό. Αντιθέτως, ήταν η τέταρτη επέτειος της δολοφονίας του νεαρού φίλου του Άρη, Άλκη Καμπανού. Μπλούζες με μηνύματα κατά της βίας πλημμύρισαν τα γήπεδα της χώρας θέλοντας να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα κατά της μεγαλύτερης μάστιγας του αθλητισμού.
Για κάποιους βέβαια τίποτα από αυτά δεν είχε σημασία. Γι’ αυτό και ανέβασαν τις κουκούλες τους, φόρεσαν τα μαύρα τους γυαλιά και τα full face τους και πήγαν στο Μοσχάτο με μια αποστολή. Να δείρουν και να τραμπουκίσουν όποιον άνθρωπο βρουν μπροστά τους.
Για κακή τους τύχη, στο δρόμο τους βρέθηκαν οι παίκτριες της ΑΕΚ, που αντιμετώπιζαν το μεσημέρι του Σαββάτου την τοπική ομάδα στη δική της έδρα και ως εκ τούτου κλήθηκαν να υπομείνουν τις ύβρεις των αγνώστων.
Η στιγμή της ολιγόλεπτης διακοπής του ματς
Οι παίκτριες της “Ένωσης” τραμπουκίστηκαν από τους βάνδαλους και ο κόσμος της, ο οποίος απλά βρέθηκε στο πλευρό της για να τη στηρίξει, ξυλοκοπήθηκε απλά επειδή έτυχε να αγαπά χρώματα διαφορετικά από εκείνα που υποτίθεται ότι στηρίζουν εκείνοι που τους χτύπησαν.
Όποιος κι αν ήταν ο λόγος για τον οποίο δέχθηκαν επίθεση βέβαια οι φίλοι των “κιτρινόμαυρων” και οι παίκτριες του, δεν έχει σημασία. Το μόνο που μετράει είναι ότι χτυπήθηκαν και έτσι επετράπη σε κάποιους να μολύνουν και το ποδόσφαιρο γυναικών με το καρκίνωμα της βίας.
Για την ιστορία, ως τελευταίο, χρονικά, στίγμα από την Πολιτεία λογίζεται η δήλωση νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, Γιώργου Μαυρωτά, που υποστήριξε ότι η υπόθεση είναι υπό διερεύνηση. Έτσι μας αποκάλυψε για ακόμα μια φορά τα αργά της αντανακλαστικά και έδωσε για ακόμα μια φορά το μήνυμα σε εκείνους που θέλουν τον χαμό ότι μπορούν να τον προκαλούν ανενόχλητοι.
