Μόλις 11 ετών, αλλά με πορεία που θυμίζει ώριμο πρωταθλητή. Ο Αντώνης Μουρούλης αποτελεί ένα από τα πιο ελπιδοφόρα ονόματα της ελληνικής ενόργανης γυμναστικής, έχοντας ήδη χτίσει ένα εντυπωσιακό αγωνιστικό βιογραφικό. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το άθλημα σε ηλικία μόλις 6 το Σεπτέμβριο του 2022 στη “ΓΑΣ Ειρήνη Περιστερίου ” στο ερασιτεχνικό τμήμα της ενόργανης γυμναστικής όπου πολύ σύντομα ένα μήνα μετά ο προπονητής του Αλέξανδρος Νάκος πρότεινε στους γονείς του μικρού Αντώνη, να τον μυήσει στο πρωταθλητισμό καθώς αντιλαμβάνεται τη κλίση, τη θέληση και ικανότητα του. Μέχρι σήμερα ο Αντώνης Μουρούλης 28 πρώτες θέσεις, 12 δεύτερες και 10 τρίτες στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αποδεικνύοντας ότι το ταλέντο του συνοδεύεται από σκληρή δουλειά και αγωνιστική συνέπεια.
Από εκεί ξεκινά το ταξίδι αυτό .Το καλοκαίρι του 2024 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Παμπαίδων η ομάδα του Λευτέρη Πετρουνια ζητά και τον εντάσει στο σύλλογο τους “gymnastics stars”. Μέλος πλέον ,μέχρι και σήμερα ,της ομάδας του Ολυμπιονίκη Λευτέρη Πετρούνια, ο νεαρός αθλητής έχει ήδη κάνει τα πρώτα του διεθνή βήματα, συμμετέχοντας στο 19ο International Gymnastics Club Tournament «Liubcho Solachky» στη Βουλγαρία, ενώ το πιο πρόσφατο και σημαντικό του «παράσημο» είναι η συμμετοχή του στο δοκιμαστικό για την ένταξή του στο προεθνικό κλιμάκιο, στο γήπεδο της Εθνικής Ομάδας στον Άγιο Κοσμά.
Σε αυτή τη συνέντευξη–αφιέρωμα, γνωρίζουμε καλύτερα τον Αντώνη Μουρούλη, ένα παιδί που ονειρεύεται ψηλά και δείχνει από νωρίς ότι έχει όλα τα εφόδια για να φτάσει ακόμα πιο ψηλά.
Το sportsmadness.gr έχει ως στόχο να αναδεικνύει τα Ελληνόπουλα “διαμαντάκια” μέσα από την στήλη “Νext Big Thing” και για αυτό ήρθαμε σε επαφή με τον Αντώνη Μουρούλη όπου και μας παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Αναλυτικά τα όσα μας είπε o 11χρονoς πρωταθλητής της ενόργανης.
– Αντώνη τι σε έκανε από τόσο νεαρή ηλικία να ασχοληθείς με την ενόργανη γυμναστική και όχι με κάποιο άλλο άθλημα?
”Από πολύ μικρός θυμάμαι η αγάπη μου προς τη φυσική αγωγή και τους δρασκελισμούς ήταν μεγάλη. Η ελαστικότητα στις κινήσεις μου και ενέργεια μου με οδήγησαν να επιλέξω αυτό το σπουδαίο άθλημα. Ξεκίνησα την ενόργανη όταν ήμουν 6 χρονών, περισσότερο σαν παιχνίδι. Από την πρώτη στιγμή όμως μου άρεσε γιατί κάθε μέρα ένιωθα ότι μαθαίνω κάτι καινούργιο και ότι ξεπερνάω τον εαυτό μου. Αυτό που με κρατάει είναι το συναίσθημα όταν καταφέρνω κάτι δύσκολο στην προπόνηση ή στον αγώνα. Μπορεί να κουράζομαι, αλλά όταν ανεβαίνω στα όργανα ξεχνάω τα πάντα.”
– Πόσο εύκολο ήταν στην αρχή για σένα να τα καταφέρεις με τις απαιτήσεις των προπονήσεων και να ακολουθήσεις το πρόγραμμα των αγώνων?
”Θεωρώ ότι δεν μου ήταν δύσκολο , καθώς όπως ανέφερα και στην αρχή το σώμα μου με την μεγάλη ευληγισία και την ελαστικότητα ήταν προνόμιο για να ανταπεξέλθω ευκολότερα στις απαιτητικές προπονήσεις. Ρόλο σε αυτό έπαιξε και το πάθος που έχω για το συγκεκριμένο άθλημα. Αναφορικά με το πρόγραμμα των αγώνων και των προπονήσεων , αρκετές φορές έχω δυσκολευτεί , ειδικότερα από τότε που ο κος. Πετρούνιας με ένταξε στην ομάδα του, καθώς πρέπει να είμαι το ίδιο καλός και στο σχολείο και τις υπόλοιπες μαθησιακές δραστηριότητες μου.”
–Έχεις ήδη πολλές διακρίσεις σε τόσο μικρή ηλικία. Πώς νιώθεις όταν ανεβαίνεις στο βάθρο και πόσο σημαντική είναι για σένα η στήριξη και η προσπάθεια των γονιών σου σε αυτή τη διαδρομή;
”Όταν ανεβαίνω στο βάθρο νιώθω χαρά και περηφάνια, αλλά σκέφτομαι πάντα και την προσπάθεια που υπάρχει πίσω από αυτό. Οι γονείς μου είναι δίπλα μου από την πρώτη μέρα, με στηρίζουν σε κάθε προπόνηση και σε κάθε αγώνα και κάνουν πολλές θυσίες για να μπορώ να συνεχίζω αυτό που αγαπώ. Χωρίς αυτούς δεν θα είχα φτάσει μέχρι εδώ. Προσπαθώ πάντα να τους κάνω περήφανους και να ανταποδίδω τη στήριξή τους με δουλειά και σεβασμό.”
Τι σημαίνει για σένα το ότι προπονείσαι στην ομάδα του Λευτέρη Πετρούνια και ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον;
”Το να βρίσκομαι στην ομάδα του Λευτέρη Πετρούνια είναι κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Είναι ένας αθλητής που θαυμάζω και προσπαθώ να μαθαίνω από τη δουλειά και τη νοοτροπία του. Το όνειρό μου είναι να συνεχίσω να εξελίσσομαι, να φοράω κάποια στιγμή το εθνόσημο και να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σε μεγάλες διοργανώσεις. Ξέρω ότι χρειάζεται πολλή δουλειά, αλλά είμαι έτοιμος να προσπαθήσω.”
Ένα παιδί, ένα όνειρο, ένα μέλλον
Σε μια εποχή που οι αριθμοί συχνά χάνουν την αξία τους, ο Αντώνης Μουρούλης θυμίζει γιατί ο αθλητισμός ξεκινά πάντα από ένα όνειρο. Πίσω από τα μετάλλια, τις διακρίσεις και τις συμμετοχές, υπάρχει ένα παιδί 11 ετών που ξυπνά νωρίς, προπονείται αθόρυβα και ανεβαίνει κάθε μέρα λίγο πιο ψηλά — όχι μόνο στους κρίκους ή στο έδαφος, αλλά και σαν άνθρωπος.
Με οδηγό την αγάπη του για την ενόργανη, τη στήριξη της οικογένειάς του και τα βήματα που ακολουθεί δίπλα στον Λευτέρη Πετρούνια, ο Αντώνης δεν υπόσχεται τίποτα. Απλώς δουλεύει. Και αυτό ίσως είναι το πιο ελπιδοφόρο σημάδι για το μέλλον του ελληνικού αθλητισμού.
Γιατί κάποιοι πρωταθλητές δεν ξεχωρίζουν μόνο για όσα έχουν ήδη κατακτήσει, αλλά για όσα δείχνουν ότι έρχονται. Και στην περίπτωση του Αντώνη Μουρούλη, το ταξίδι μόλις ξεκίνησε.
