ΑΕΚ και ΠΑΟΚ αναμετρήθηκαν για την 20η αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών και προσέφεραν εικόνες που ειδικότερα μετά τα γεμάτα γήπεδα της Αυστραλίας χτυπούν πολύ πιο άσχημα στο μάτι.
Έχοντας γράψει προ ολίγου για ένα τουρνουά που διεξήχθη σε γήπεδα 60.000+ και 70.000+ θεατών, τα οποία ήταν κιόλας κατά κανόνα γεμάτα, μου είναι δύσκολο να γράψω στις παρακάτω γραμμές για το ελληνικό ντέρμπι ανάμεσα στην εν ενεργεία πρωταθλήτρια ΑΕΚ και την πολυπρωταθλήτρια ομάδα του ΠΑΟΚ, η οποία μετά το σημερινό αποτέλεσμα αναμένεται να επιστρέψει στο θρόνο.
Οι “Θεσσαλονικείς” (56 βαθμοί) έφυγαν από την πρωτεύουσα με μια πολύ χρήσιμη ισοπαλία, που τους επιτρέπει να διατηρήσουν μια αρκετά καλή διαφορά (8 βαθμοί) από την ομάδα της Αθήνας (48 βαθμοί) με έξι αγώνες να απομένουν για το τέλος της σεζόν.
Η αναμέτρηση έμοιαζε περισσότερο με μια άνευρη διαδικασία παρά με έναν αγώνα υψηλής έντασης. Οι ευκαιρίες ήταν ελάχιστες και κυρίως όχι πολύ καλής ποιότητας. Καθώς, η μπάλα σηκωνόταν πολύ συχνά ψηλά ή έφτανε στην εκάστοτε περιοχή μετά από κοπιαστικές ατομικές ενέργειες.
Γι’ αυτό, εφόσον δεν επετεύχθη και κάποιο τέρμα, δεν αξίζει να σταθούμε παραπάνω στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Οπότε κι εμείς θα κοιτάξουμε έξω απ’ τις γραμμές, στις εξέδρες. Εκεί δηλαδή που γίνεται σε πραγματικό χρόνο η αξιολόγηση της προσπάθειας οποιουδήποτε αθλήματος να καταστεί δημοφιλές.
Οι εξέδρες λοιπόν, οι οποίες στην περίπτωση μας ήταν μόλις μια, ήταν το μοναδικό σημείο αναφοράς της συνάντησης της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ, το οποίο περιείχε λίγο χρώμα και παλμό. Αφού μερικές εκατοντάδες ΑΕΚτζήδες τραγουδούσαν κάθε λεπτό και πιο δυνατά για την ομάδα του φορώντας κίτρινα και μαύρα φούτερ.
Ότι περιέχεται στην παραπάνω παράγραφο βέβαια είναι και το μοναδικό θετικό. Διότι τα προαναφερθέντα συνθήματα περιείχαν ενίοτε και ύβρεις για τις αντιπάλους, ενώ το γήπεδο των Αγίων Αναργύρων, που χρησιμοποιεί ως έδρα η “Ένωση”, ήταν απόλυτα γκρι κι ασύνδετο μ’ αυτή.
Μπόλικα μέτρα από μπλε κάγκελα κι ένας άσπρος τοίχος με σκούρο γκρι μουσαμά δεξιά κι αριστερά των πάγκων συγκροτούσαν έναν σκηνικό, το οποίο προέδιδε ανάμεσα στην ΑΕΚ και το γήπεδο της μια σχέση δανεική.
Κάπως έτσι γίνεται ξεκάθαρο ότι απόφαση του οργανισμού να ανοίξει την “Allwyn Arena” (πλέον) για την περσινή φιέστα απέναντι στη ΡΕΑ (Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών), η οποία συνοδεύτηκε και με ρεκόρ προσέλευσης για τα ελληνικά δεδομένα, ήταν περισσότερο διαφημιστικό κόλπο παρά έμπρακτη απόδειξη στήριξης του ανδρικού τμήματος προς αυτό των γυναικών.
